Crónica do 25N en Ferrolterra

25 novembro 2011 fene 058.jpg

25 novembro 2011 fene 058.jpg

Na concentración á que acudiron unhas 170 persoas, realizouse un acto reivindicativo co obxectivo de facernos reflexionar sobre as diferentes formas de violencia contra a muller. Non só é violencia a agresión física, os insultos, as ameazas… senón que hai outras formas de exercer violencia e que se diron a coñecer a través de frases que foron lídas en voz alta, expostas en diferentes paneis para logo, de xeito simbólico, ser destruídas:

-O que nos agrede

-O que nos recorta dereitos

-O que nos invisibiliza

-O que nos discrimina

-O que nos asasina

O sexto panel era o listado das mulleres asasinadas no estado español no que vai deste 2011.

Unha vez destruidos os paneis con todo o que significa violencia contra as mulleres, fixemos aparecer unha gran flor con frases en positivo para darnos conta que “xuntas podemos, queremos e o faremos”.

[ Ver Álbum fotos ]

Unha loita incesante contra a violencia machista

A diario e de maneira case invisible, discorre ao noso lado, rózanos, se entremete, nos condiciona e ata determina en tantas e tantas mulleres as nosas arelas e as nosas propias vidas: esa presenza real e inimiga é o patriarcado.

Patriarcado como orde social que fundamenta a dominación, a explotación e a violencia sobre todas nós, con independencia da fortuna da nosa condición persoal. Neste eido cómpre non se deixar seducir pola ilusión persoal de que non nos vai a afectar a nós. A todas nos afecta directa ou indirectamente.

Sexa na situación do mercado de traballo ( maiores índices de paro, máis precariedade, menores salarios, asemade de teitos de cristal nas nosas carreiras profesionais ), sexa nas tarefas cotiás nas que seguimos a empregar tempos que triplican ou cuadriplican ás dos nosos compañeiros, ou na cosificación que a sociedade fai de nós ao tratarnos como obxecto de posesión, como reclamo publicitario, como mercaduría sexual…

O patriarcado é un problema social que impón límites insuperables á liberdade das mulleres e polo tanto, ao exercicio dos nosos dereitos democráticos. É, sen dúbida, un aliado estrutural da globalización capitalista, que entende as mulleres como man de obra máis barata e como obxectos susceptibles de ser tratados nos mercados infamantes da prostitución.

Dende onte, é Montserrat Labrada a muller que sae do anonimato para entrar na listaxe interminable, das mulleres asasinadas pola violencia machista; esa violencia que non atura o voo libre da nosa vontade e coñecemento, para reducírmonos á condición de posesión, de obxecto que non ten vida, nin desexos e nin esperanzas propias.

A distancia que vai dunha legalidade formal de igualdade a unha realidade material de discriminación e violencia, esixe un combate sostido, sociais, os intereses económicos, e as compracencias e indeferenzas de demasiadas administracións públicas, que aceptan como feito natural a nosa subordinación social.

Unha sociedade vale tanto como a súa capacidade para producir unha convivencia xusta e igualitaria. Na medida en que a realidade desminta ese imperativo de igualdade e xustiza, non haberá outra esixencia cívica que a de cambiar esa realidade. Na actualidade, nas nosas sociedades, na sociedade galega en concreto, existen actitudes sistemáticas de violencia, material, física e simbólica exercida contra as mulleres. O movemento feminista é o suxeito central nesa loita, coñecedor de que os dereitos e liberdades se gañan nese combate, en modo algún son regalados por ninguén.

A superación desa triple actitude de violencia contra a muller esixe de nós, de todas nós – e de todos os compañeiros que nos queiran seguir nesa loita contra a violencia machista -, o compromiso de pelexar nas escolas, nos centros de traballo, nos diferentes movementos sociais, dende os poderes públicos democráticos; nunha pelexa cívica, política e cultural para erradicar unha infamia que nos fire a todas e imposibilita un desenvolvemento social libre. Honrando hoxe a Montserrat afirmamos a nosa determinación de continuar a loita incesante pola emancipación das mulleres ata a derrota das caducas estruturas e relacións patriarcais.

 

FERROL, 27 DE AGOSTO DE 2010

*Texto lido na concentración de repulsa polo asasinato de Montserrat Labrada veciña de lugo e víctima da violencia machista.

Crónica da palestra en defensa do dereito ao aborto en Ferrol

En Ferrol o pasado venres 15, Lola Ferreiro falounos sobre a importancia de separar sexualidade de procreación, e de como a definición de relacións sexuais está restrinxida a coital e anal excluíndo así o resto das manifestacións que forman parte da nosa sexualidade. O coñecemento do noso corpo, do que nos satisface persoalmente e sexualmente, vainos facer persoas mais libres e cunha maior seguridade en nós mesmas e nas demais persoas o que pode resultar na arma mais potente contra o capitalismo e o patriarcado os cales se sustentan na desconfianza entre as individuas e na vulnerabilidade emocional, afectiva e sexual das mulleres.

A educación sexual-reprodutiva no sistema educativo dos últimos anos, centrouse na explicación biolóxica da capacidade reprodutiva das mulleres e os homes, e a información sobre métodos anticonceptivos limitouse en moitos casos ao uso do condón, como preventor de enfermidades de transmisión sexual e embarazos en adolescentes.

Para Lola Ferreiro está claro que o anteproxecto de lei presentado polo goberno do Estado Español na última semana non garante o rol fundamental da educación sexual desde crianzas, o que resulta moi preocupante considerando que é o mais importante medio no longo prazo para previr a gravidez indesexada e portanto o aborto.

Durante o debate xurdiron reflexións sobre a necesidade de contestar os ataques da igrexa hierárquica e dos grupos anti-dereitos da muller, e mesmo regresar a debates antigos argumentando a lexitimidade do dereito ao aborto. Lola salientou a futilidade de entrar neste tipo de debates e dinámicas nun momento, no que mais que nunca, as mulleres non precisamos de axir ao son de ninguén mais que ao noso propio, e no que o noso obxectivo é avanzar na loita para conseguirmos as mellores das condicións para finalmente garantir o dereito a decidir de todas as mulleres.

Acto da Marcha Mundial das Mulleres en defensa do dereito ao aborto, na sanidade pública.

Venres 15 de Maio às 19hs no Ateneo Ferrolán. Rúa Madalena, 202-204 Ferrol.

A Marcha Mundial das Mulleres ve necesario un profundo debate social para avanzar na consolidación do dereito das mulleres á soberanía do seu propio corpo e no dereito a tomar libremente as súas propias decisións.

No medio dunha grande ofensiva mediática por parte dos sectores sociais máis integristas e patriarcais, as feministas da Marcha Mundial das Mulleres, achegamos á sociedade espazos e materiais para a reflexión.

Intervirán:

Mariola Mourelo e Marta Rodríguez da Coordenadora Comarcal da MMM na Coruña. Co-editoras da publicación “O Dereito a Decidir: Situación actual e alternativas á despenalización do aborto” .

Lola Ferreiro, médica e docente do IES Lamas de Abade, coordenadora do Grupo Lúa Crecente. Co-autora do proxecto educativo “Coeducación Afectivo-Emocional e Sexual”.

Coordenadora Comarcal da Marcha Mundial das Mulleres
Escola Fonte do Campo S/N
15500 Fene
Telfs 652201003 – 667685430 – 696732735
YouTube
YouTube
Instagram
Telegram