A LGTBIQfobia mata, a islamofobia remata

Onte houbo unha matanza LGTBIfóbica en Orlando na que, máis unha vez, ponse de manifesto a faciana máis sádica e cruel do heteropatriarcado. Máis de 50 mortas e preto de 60 feridas que foron acorraladas e acribilladas polo simple feito de participar nunha festa do Orgullo no bar de ambiente ‘Pulse’. Unha violencia homofóbica, lesbofóbica, bifóbica e transfóbica que pretende barrer a sexodiversidade dos nosos pobos.

Nós, feministas internacionalistas, ben sabemos o urxente que é afondar no internacionalismo, a solidariedade e a contrainformación. Temos que rachar co bloqueo informativo e derrubar a islamofobia que é empregada como arma de destrución masiva. Porque o Islam non é violencia, o xihadismo sí.

En moitas ocasións os medios de comunicación de masas banalizan e polarizan os discursos e os debates en torno ás violencias que sufrimos as persoas sexodiversas. Non estamos ante un choque de relixións ou de de civilizacións, estamos ante as consecuencias dramáticas das guerras imperialistas e a materialización dos discursos do odio. O odio duns fronte ao odio doutros, todos vinculados por intereses comúns. ¿Que diferencia hai entre a LGTBIfobia de Donald Trump ou Erdogan? A LGTBIfobia do Estado turco dase a man coa LGTBfobia máis cerril dos EEUU.

As nosas compañeiras sexodiversas de Siria, Kurdistán, Turquía ou Afganistán levan máis de tres anos tentando escapar da LGTBIfobia e o fundamentalismo relixioso que ocupa os seus pobos. Odio cara as persoas LGTBI que foi exportado polos intereses xeoestratéxicos de Occidente, sempre co apoio da OTAN e o gran capital.

  • ¿Cantos gais foron lanzados dende as azoteas na Siria ocupada cos ollos ven/***/dados e as mans atadas á espalda?

  • ¿Cantas xadizíes foron secuestradas víctimas do mercado sexual patrocinado polo DAESH?

  • ¿Cantas kurdas lésbicas ou bisexuais son torturadas nas comisarías turcas?>

  • ¿Cantas persoas LGTBI quedaron nas fronteiras sen posibilidade de tramitar un asilo ou denunciar casos de tortura en orixe polas políticas da UE?

Os discursos de odio están no cerne do sistema capitalista, que os empega a vontade para os seus intereses económicos e de control social onde a disidencia é sempre perseguida, sobre todo aquela que desmonta as estruturas xerárquicas do patriarcado escollendo outros modelos de relación e vida, libres e diversos.

Estamos ante unha campaña permanente de invisibilización e criminalización: da unión entre a LGBTQIFobia e o racismo nacen discursos como o que hoxe espallan os grandes medios por todo o planeta, ou discursos que falan das agresións só cando se cometen en lugares nos que hai interese político en sinalar: ben polo control dos seus recursos, ben pola necesidade de exercer presión internacional para condicionar as políticas públicas.

Negámonos a graduar o noso rexeitamento ás violencias que sufrimos. Aas asasinadas de Orlando, Florida, convócannos porque por desgracia non temos capacidade de estar cada día na rúa mas teñen para nós o mesmo valor que as compañeiras asasinadas en Arabia Saudí, Afganistán, Libia, Turquía, Colombia, México, Ucrania, Curdistán, Rusia ou Francia.

E non só: tamén rexeitamos os diferentes tipos de violencias e discursos de odio que padecemos aquí mesmo, en Galiza, en Ourense, onde tamén vivimos e sufrimos agresións LGBTQIFóbicas. O 70% dos delitos de odio no noso país son pola orientación ou identidade sexual da vítima, seguidos do racismo.

Negámonos a que o discurso racista sexa empregado para condicionar á sociedade por intereses económicos e políticos, ignorando os efectos que sobre a vida de todas ten construír discursos de odio nos que sempre somos nós: as lésbicas, gais, transexuais, mulleres, migrantes, exilaidas ou obreiras as sinaladas.

Reclamamos para nós e para todas, en todo o planeta, unha vida sen violencia, sen agresións e sen odio que desmonte a lóxica heteropatriarcal que nos xerarquiza en función dos nosos desexos.

Todos os desexos, todos os dereitos!

O acoso sexual é delito

bannerbaltar.png

Ante o debate social aberto coa denuncia contra o presidente da Deputación de Ourense

Dende o feminismo traballamos nunha resposta social ao debate aberto en relación á denuncia interposta contra José Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense, por ofrecer un emprego a cambio de relacións sexuais.

Ante este suceso as mulleres da Marcha Mundial vemos con fonda preocupación que o debate social, lonxe de cuestionar ao denunciante e a violencia machista que supón exercer presión dende unha posición de poder para procurar favores sexuais, coloque o seu foco na muller que denuncia, cuestionándoa e banalizando a gravidade dunha acusación de acoso sexual e por tanto de violencia machista.

Co fin de contribuír a explicar socialmente o que significa o acoso sexual e que é outra forma de violencia machista vimos de pór en marcha unha campaña que levará por lema “O Persoal é Político. O acoso sexual é delito” mediante a cal queremos facer chegar a toda a sociedade este debate desmontando os argumentos falaces de pechalo no ámbito privado, de restarlle importante e o peor: de criminalizar á muller que denuncia.

bannerbaltar.png

Para iso elaboramos un cartaz que tentaremos visibilizar en toda a cidade, estamos preparando unha palestra sobre o acoso sexual na lexislación que terá lugar o 2 de decembro ás 20.0hh no Liceo (Ourense) e queremos facer público o seguinte comunciado:

O persoal é político

Demandamos do Partido Popular unha posición clara contra a violencia machista e o acoso sexual

O artigo 3 da Lei 11/2007, de 27 de xullo, galega para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero fala de formas de violencia machista e sinala como unha das formas de violencia o «acoso sexual, que inclúe aquelas condutas consistentes na solicitude de favores de natureza sexual, para si ou para unha terceira persoa, nas que o suxeito activo se prevale dunha situación de superioridade laboral, docente ou análoga, co anuncio expreso ou tácito á muller de causarlle un mal relacionado coas expectativas que a vítima teña no ámbito da devandita relación, ou baixo a promesa dunha recompensa ou dun premio no ámbito desta». Tal definición de acoso sexual está inspirada e coincide no esencial coa tipificación do delito de acoso sexual contido nos apartados 1 e 2 do artigo 184 do vixente Código Penal.

Como forma de violencia machista, o acoso sexual non pode ser tratado só como unha cuestión relegada á esfera doméstica ou privada e por tanto persoal, senón que constitúe un problema social e como tal debe afrontarse. Debe ser no ámbito público no que se visibilice e denuncie e no que se trate calquera cuestión referida a denuncias desta índole por parte de calquera cidadán, e con maior rigor se cabe as relacionadas con representantes públicos nunha institución.

A sociedade debe demandar das autoridades todo o esforzo en esclarecer calquera circunstancia relacionada con denuncias sobre violencia machista, e máis sabendo que en moitos casos non tomar en conta os testemuños das mulleres que a sufren leva a terríbeis consecuencias como pode ser a dos asasinatos machistas.

Ante unha muller que denuncia violencia machista, e o acoso é unha forma de violencia, todos os resortes da xustiza deben colocarse no obxectivo de investigar, contrastar e resolver sobre as consecuencias do posíbel delito protexendo en todo momento tanto o anonimato como a integridade da muller e loitando por evitar a dobre criminalización que se produce cando quen se xulga social e mediaticamente é a muller que sufre e denuncia a agresión e non o seu agresor. Neste sentido, o artigo 30 da citada lei 11/2007 para a prevención e o tratamento integral da violencia de xénero establece no seu apartado 1 que «a Administración da Xunta de Galicia poderá exercer a acción popular nos procedementos penais por violencia de xénero» e o artigo 31.1 da mesma lei insiste en que «nos casos en que proceda, a Xunta de Galicia poderá acordar o seu personamento nos procedementos penais instados por causa de violencia de xénero, en calidade de parte prexudicada civilmente, de conformidade co establecido no artigo 110 da Lei de Enxuizamento Criminal».

A denuncia feita contra José Manuel Baltar por ofrecer un emprego a cambio de favores sexuais está tipificada na lei como acoso sexual e por tanto é unha forma de violencia que constitúe un delito. As abaixo asinantes consideramos que un representante público acusado dun delito de violencia machista non pode permanecer nin un día máis á fronte da institución nin da súa responsabilidade política. Tanto el como o Partido Popular deben asumir as responsabilidades políticas e aclarar publicamente a súa posición en relación á violencia machista e ao acoso sexual.

Como parte dunha sociedade crítica e comprometida que se nega a ser cómplice do silenciamento da violencia e de retorcidos debates que criminalizan aos máis débiles amosamos todo noso apoio á denunciante, ao seu dereito a expresarse e a non ser xulgada pola súa acción xudicial e expresamos ás veciñas e veciños de Ourense cales son as nosas demandas.

Demandamos do Partido Popular Galego que proceda a:

  • O cese inmediato do actual presidente da Deputación de Ourense, José Manuel Baltar.

  • O remate da campaña de criminalización da denunciante e que deixe actuar á xustiza libremente.

  • Esixir ao presidente do Goberno galego Alberto Núñez Feijóo que realice unhas disculpas públicas polas declaracións nas que sinalou a inexistencia de delito por non ter conseguido a denunciante un emprego, restando importancia ao feito da existencia da promesa que puido ser empregada como presión para violentar a liberdade sexual da denunciante.

Demandamos da Xunta de Galicia que proceda a:

  • Exercer a acción popular en caso de que se abra un proceso xudicial derivado da denuncia presentada contra José Manuel Baltar por ofrecer un emprego a cambio de relacións sexuais a unha ex traballadora da Deputación de Ourense.

 

Ourense, novembro de 2015

colante1redes.png

En sororiedade feminista

Seguimos en Marcha ata que todas vivamos libres de violencias.

Reclamamos unha investigación profunda sobre a denuncia de acoso sexual a José Manuel Baltar e que remate a campaña de revictimización da denunciante

Este mércores 4 de novembro denunciamos ante os meios de comunicación e a opinión pública a grave situación que vivimos en Ourense ante a denuncia a José Manuel Baltar, presidente da Deputación de Ourense, de ofrecer postos de traballo a cambio de relacións sexuais.

Dende a coordenadora local da Marcha Mundial das Mulleres quixemos achegar unha serie de reflexións que resumimos a continuación:

– O solo feito de que sexan mencionados amaños nos procesos de selección de persoal da Deputación de Ourense nas gravacións realizadas pola denunciante son suficiente motivo para que o Partido Popular asuma a responsabilidade política de retirar do seu cargo a José Manuel Baltar.

– Sumado ao anterior a denuncia por ofrecer un emprego a cambio de favores sexuais esta tipificada na lei como acoso sexual e por tanto unha forma de violencia que constitúe un delito. Un representante público acusado disto non pode permanecer nen un día máis á fronte da institución.

– A violencia machista nunca foi nen debe ser tratada como algo relegado á esfera doméstica ou privada. A violencia machista é un problema social e como tal debe afrontarse. Non aceptamos que se pretenda enmarcar na “vida persoal” algo que nos afecta como mulleres e como sociedade.

– Se José Manuel Baltar non dimite é responsabilidade do Partido Popular, de Ourense a Madrid, de cesalo e se non o fan serán tamén responsábeis de contribuír a normalizar a violencia e o acoso sexual como xa fixo o presidente galego Feijóo ao decir que o feito de non conseguir a denunciante o emprego significaba que non existía delito. Por se o presidente non o sabe delito é ofrecer as prevendas a cambio de relacións sexuais sexan estas finalmente concedidas ou non.

– Rexeitamos a campaña de revictimización da denunciante e colocámonos a disposición do que ela precise cando o precise. É intolerábel que se desacredite o seu testemuño como víctima de violencia para dar cobertura a un responsábel público. Á marxe do que suceda co proceso xudicial para nós unha muller que denuncia violencia debe ser respectada e investigarse o sucedido ata as últimas consecuencias.

– Demandamos do fiscal que evite realizar consideracións á marxe do tratamento xudicial do caso. O que ten que facer a xustiza é iniciar o procedemento de investigación, chamar ás testemuñas e facer todas as averiguacións que leven a coñecer a verdade e logo falar a través das sentenzas xudiciais. En ningún caso aceptaremos que se quite valor a esta denuncia por estar realizada por unha mulleres agredida fronte a membro destacado do Partido Popular.

– Reclamamos da sociedade unha resposta contundente ante a desproteción que sufre a denunciante. Pedimos ás veciñas e veciños de Ourense que non miren para outro lado e que non criminalicen á denunciante e si ao denunciado pois os audios son proba evidente do seu trato vexatorio cara a denunciante e a xustiza dirá se ademáis se proban os feitos da denuncia de acoso sexual.

Nos próximos días convocaremos unha reunión cos diferentes colectivos da cidade para dar resposta e anunciamos ante os meios de comunicación que xa estudamos a posibilidade de comparecer como acusación particular contra José Manuel Baltar para reclamar que se investigue sobre a denuncia de acoso sexual.

Ademáis as parlamentarias presentes na rolda de prensa para denunciar a discriminación da lingua galega na reclamación polo asasinato de Isabel Fuentes, Carme Adán (BNG) e Carmen Iglesias (grupo Mixto) expresaron o seu rexeitamento á campaña de apoio do PP a José Manuel Baltar desprezando á denunciante e explicaron que ambos grupos realizarán este xoves preguntas ao presidente galego Alberto Núñez Feijóo sobre a denuncia e dimisión de José Manuel Baltar en sesión parlamentaria.

En sororidade feminista
SE TOCAN A UNHA RESPOSTAMOS TODAS!

Denunciamos a discriminación do uso da lingua galega na denuncia pola desprotección de Isabel Fuentes

img-20151104-wa0001.jpg

Denunciamos a discriminación do uso da lingua galega na denuncia pola desprotección de Isabel Fuentes

Este mércores 4 de novembro tivo lugar en Ourense unha rolda de prensa na que participaron a Coordenadora Local de Ourense da Marcha Mundial das Mulleres, A Mesa pola Normalización Lingüística, Carme Adán deputada do BNG no Parlamento Galego, Carmen Iglesias deputada do Grupo Mixto e Victoria Diéguez avogada.

 

img-20151104-wa0001.jpg


Nesta rolda de prensa denunciamos dende a Marcha Mundial das Mulleres que recibimos unha resposta para colocar o texto en castelán obviando a cuestión de fondo da nosa reclamación. Lucía Cedrón integrante da coordenadora local sinalou que “é evidente que para o sistema as mulleres non valemos nada cando nós denunciamos un asasinato e eles responden falando da lingua na que se realiza o escrito” por iso denunciamos conb esta convocatoria o nulo valor que se dá ás mulleres e a discriminación que sufrimos como galegas por non poder realizar esta denuncia de desproteción de Isabel Fuentes na nosa propia lingua obrigándonos a entregala noutra lingua e retrasando o proceso de investigación das causas que levaron a que non se protexera a Isabel Fuentes malia existir unha petición expresa por parte da Guardia Civil alertando polas sospeitas sobre o seu marido.

Mónica Pazos da Mesa pola Normalización lembrou o compromiso do Estado Español coa Carta Europea dos dereitos das linguas e que tanto a Constitución Española, como a Lei de Normalización Lingüística como o Estatuto de Autonomía amparan o uso da nosa lingua cando as reclamacións se presentan no noso territorio indicando que “máis se falamos dun caso deste tipo dunha gravidade tal o que as institucións deben facer é ser sensíbeis e facilitar a labor non entorpecer como neste caso”, “que sexa legal non significa que sexa xusto” engadiu dándolle paso ás deputadas que falaron das accións que se levarán adiante no Parlamento das próximas semanas.

Como anunciaron Carme Adán e Carmen Iglesias BNG e Grupo Mixto realizarán nos próximos días levarán ao Parlamento a devolución desta denuncia reclamando que o goberno galega poña todo o seu interese en facilitar que se siga o proceso da reclamación evitando máis retrasos o atrancos como a recente devolución do texto. Ambas deputadas manifestaron o seu apoio ao traballo de denuncia da desproteción de Isabel Fuentes levada a cabo pola Marcha Mundial das Mulleres e denunciaron “o feminicidio permanente no que vivimos” en palabras de Carme Adán, e “que non se dé valor á vida das mulleres” en palabras de Carmen Iglesias.

Pese aos atrancos postos polo Ministerio Fiscal para o procedemento de denuncia dende a coordenadora da Marcha Mundial das Mulleres explicouse que continuaremos adiante coa reclamación mesmo que teñamos que redixila noutra lingua e continuaremos a denunciar que no caso de Isabel Fuentes houbo desproteción e que isto non pode volver a suceder. Victoria Diéguez, avogada, fixo unha análise da recente resposta recibida pola familia co arquivo da causa de investigación do procedemento desenvolto pola xuíza lembrando que non cabo nunha denuncia de violencia machista reclamar testemuñas exteriores ou episodios anteriores e que isto é “unha mostra do descoñecemento do que é a violencia machista por parque de quen realiza os procedementos” que non se pode tolerar e que esta a xerar numerosos casos nos que non se colocan medidas contra os agresores e son as mulleres as que fican cos movementos reducidos para evitar sufrir máis violencias.

A coordenadora local da Marcha Mundial das Mulleres volverá a rexistrar a reclamación nos próximos días para que continúe o procedemento e reclamar das institucións o esclarecemento do que fallou para que ante un caso de agresión no que a Garda Civil advirte dunha posíbel nova agresión esto non se teña en conta e non se protexa á agredida.

Por Isabel Fuentes, por todas.

 

http://feminismo.info/feminicidio

Rexistrada a reclamación pola desprotección de Isabel Fuentes asasinada en Ourense

cpfrolkwuaahw3v.jpg

Hoxe ás 10.30h tivo lugar a entrega no rexistro da Subdelegación do goberno das 1200 sinaturas individuais e as 30 colectivas que apoiaron a presentación da reclamación presentada ante o CXPX onde denunciamos a desprotección sufrida por Isabel Fuentes e que tivo como consecuencia o seu asasinato.

Aqui podedes coñecer o texto da reclamación: http://feminismo.info/feminicidio/denuncia-ao-estado/

Aqui as sinaturas colectivas http://feminismo.info/feminicidio/organizacions-que-apoian-esta-campana/

cpfrolkwuaahw3v.jpg

O obxetivo desta acción é denuncia a unha xustiza que non acredita no relato das agredidas, neste caso nen sequera atendeu o da Garda Civil que falaba por Isabel Fuentes cando ela non podia, e que non coloca as medidas necesarias para protexelas cando hai ameazas para a súa vida.

O mecanismo empregado para a reclamación ten o formato de reclamación patrimonial co incalculábel valor da vida de Isabel Fuentes simbolizado no euro que colocamos no texto obrigadas pola xustiza a encauzar a nosa denuncia mediante esta vía administrativa. Unha xustiza que nos nega o dereito a reclamarnos tamén nós agredidas polo asasinato dunha muller e da que agardamos reflexión e explicacións sobre o que se fixo mal para non se protexera a Isabel Fuentes.

Non sabemos se a xustiza non soubo iniciar os protocolos de protección da vida de Isabel Fuentes ou non o entendeu necesario. Se foi un acto reflexionado -e equivocado- ou outro procedemento rutineiro nunha cuestión como a violencia machista que nunca debe ser tratada de forma rutineira ou lixeira pois as vidas de moitas mulleres están en perigo.

Agardamos un informe do Consello Xeral do Poder Xudicial en relación ao relato dos feitos e as tráxicas consecuencias para Isabel Fuentes, que son igualmente tráxicas para todas.

Seguiremos desenvolvendo esta campaña de denuncia con queixas e actos nos xulgados nos próximos meses decididas a que non se esqueza e a que isto non volte pasar nunca máis.

Agradecer a todas as compañeiras que deron o seu apoio para levar adiante esta campaña, a quen asina respaldando este paso que vimos de dar e a quen seguirá acompañendo no camiño a loita por unha vida libre de violencias.

En sororidade feminista.
Por unha vida sen violencia. Por Isabel Fuentes. Por todas.

Fotos da actividade de hoxe https://www.facebook.com/marchamundialmulleres.galiza

Web da campaña http://feminismo.info/feminicidio/

Por unha vida sen violencia. Por Isabel Fuentes. Por todas.

por isabel fuentes - por todas.jpg

A campaña de denuncia “Por unha vida sen violencia. Por Isabel Fuentes. Por todas” do asasinato de Isabel Fuentes o 8 de maio no CHUOU dará un novo paso nas próximas semanas cando faremos efectiva a reclamación perante o CXPX que dá inicio ao proceso de demanda da xustiza e do estado pola desprotección sufrida por Isabel Fuentes que deron como tráxica consecuencia o seu asasinato.

Estamos a punto de atinxir as MIL sinaturas para o que vos pedimos colaboración. Tamén a todas aquelas persoas que fagades parte de colectivos para dar o voso apoio á presentación desta reclamación e posterior denuncia.

Sinaturas individuais: http://feminismo.info/feminicidio/
Sinaturas colectivas: http://feminismo.info/…/organizacions-que-apoian-esta-camp…/

Pregamos tamén que nestes días partilledes coas vosas coñecidas tanto o cartaz como o enderezo web para darlle forza á campaña neste novo paso que damos.

En sororidade feminista

Por unha vida sen violencia. Por Isabel Fuentes. Por todas.

por isabel fuentes - por todas.jpg

Ourense prepárase para a chegada da Caravana Feminista

A Coordenadora Local de Ourense preparou dentro do ciclo de actividades VeránEarte impulsado polos colectivos culturais de base da cidade unha actividade en torno á Caravana Feminista.

Con xogos de palabras encrucilladas, cambios de rodas, sementes autóctonas, adiviñar os países polos que pasa e pasará a caravana ou mesmo cunha caravana “fabricada” para a ocasión as veciñas e veciños de Ourense tiveron ocasión de achegarse á esta IV acción internacional da Marcha Mundial das Mulleres que xa prepara novas actividades en Ourense de cara á chegada do 9 de Outubro.

 

Pelo fim da invisibilizaçom de agressons machistas nos movimentos sociais.

Difundimos comunicado elaborado por diferentes mulleres feministas de Compostela, enviouse a diferentes medios nos que non foi publicado: Abordaxe, A Kalimera, Diario Liberdade, Galicia Confidencial, Galiza Contrainfo, Novas da Galiza, Praza Pública, Sermos Galiza. Todos os debates sobre violencia son igual de importantes, tamén aqueles que afectan ao seo dos movementos nos que as activistas participamos.

“Pelo fim da invisibilizaçom de agressons machistas nos movimentos sociais.

Nom há nada mais parecido a um machista de direitas que um machista de esquerdas. Enquanto a divisom do público e do privado nom se resolve -e a sua resoluçom implica uma revoluçom que o transformaria todo-, e a esquerda nom assume a luta diaria, difícil e imprescindível de integrar o feminismo como um prisma para focar qualquer militancia ou ativismo, seguimos a reproduzir o patriarcado. E nom nos vale aguardar a depois; nom vamos manter o silencio por nom prejudicar a sua “revoluçom”, enquanto se perpetuam os seus privilégios da divisom sexual de dominaçom.

Um grupo de feministas de Compostela animamo-nos há semanas atrás a dar um passo á frente, denunciando a agressom que sofreu no mes de maio uma companheira por parte de Suso Sanmartim, ativista compostelano. Este homem agrediu-a invadindo o seu espaço e burlando-se dela. Quando a moça denunciou esta agressom decidiu-se, desde mulheres feministas de Compostela, escrever um comunicado apoiando-a e exigindo aos espaços dos que faz parte o agressor e que se dizem de “esquerda”, que se posicionassem publicamente. De igual jeito, enviou-se o comunicado aos meios de comunicaçom afins para que fizessem pública também a denúncia.

A resposta foi a esperável; já antes de se espalhar o comunicado, ele reagiu ameaçando-nos com uma denúncia nos julgados por supostas calúnias, negando a agressom e dando “uma adverténcia” de que o nosso passo provocaria “o pior para todo o mundo”. Tras este primeiro momento, o que recebemos foi: Nenhuma difusom por parte dos meios de comunicaçom os que lhe foi enviado o comunicado. Dos coletivos que faz parte o individuo em questom: Por parte de Compostela Aberta, um e-mail onde davam a entender que o que acontece no eido privado nom é objeto do seu debate. A Gentalha do Pichel e o Novas da Galiza enviarom cadanseu e-mail onde refletiam ter debatido internamente sobre o tema e amosavam a sua disposiçom a seguir abordando-o sempre e quando se rompesse o anonimato. Por parte de AGAL nenhuma resposta nem mençom a respeito.

Em definitiva, praticamente todos os coletivos sociais responderam de forma escassa e evasiva. Porque o comunicado era anónimo, porque haveria que ouvir as duas partes, porque a agressom nom aconteceu numa assembleia, porque era uma “microagressom”, ou com argumento de que esta campanha de visibilizaçom nom era mais que um intento de dinamitar a imagem de uma pessoa pública. Por se isto fosse pouco com que lidar, tivemos que suportar de muitos companheiros o questionamento constante da agressom e da pessoa agredida por nom saber quem era ela; com a desculpa de que ao ser um comunicado anónimo nom era posivel um posicionamento. Ao final de ter o lombo maçado parece que os paus já nom som tam graves.

Para nós, todo isto é um símbolo da falta de reflexom feminista nas organizaçons sociais e políticas, e evidencia a caréncia de protocolos de actuaçom vista este tipo de situaçons que estam assumidas, incluso na esquerda, como comportamentos normais.

Nom é Suso Sanmartín em particular, som todas as pessoas que fazem uso dos seus privilégios e as que de algum jeito ou de outro permitem que isto se perpetue.

Jé abonda. Pensamos que o nosso melhor contributo á transformaçom social é atravessar quantas pedras seja possível áss rodas do carro de machirulos, supostamente dissidentes, independentistas, comunistas, anarquistas e guerreiros de qualquer causa justa. Nom há justiça se pretendem acabar com uma dominaçom alimentando-se de outra que os privilegia. E nom é questom de matizes, nom vamos deixar que sejam outros quem julguem quando uma agressom é suficientemente grave. Nom vamos consentir babosadas, nem faltas de respeito, nem humilhaçons, nem silenciamentos, nem insultos, nem palizas.

Hoje sai o nome de Suso Sanmartim, mas amanhá pode ser o de qualquer outro. Se nom és parte da soluçom és parte do problema.

Por isso vemo-nos na obriga de fazer este novo comunicado que jé nom é anónimo, e com que queremos advertir que nom vamos deixar que se invisibilize nenhuma agressom, e que nós as mulheres, sim vamos responder. Porque nom existe transformaçom possível nem esquerda real, se nom é feminista.

As mulheres que assinamos a continuaçom vamos dar a cara ante as agressons, denunciando com nomes e apelidos aos falsos companheiros. E nom nos enganamos de inimigo. Mas nom pretendamos predicar fora, se ainda nom temos a casa varrida.”

APELIDOS E NOME

Alba Hernaiz, Lara

Alcaraz Ladrero, Fedra

Alonso Barandela, Pilar

Alonso Pinheiro, Lorena

Álvarez Costas, Alba

Álvarez Vázquez, Paula

Álvarez, Marta

Alvim Bastos, Clara

Amigo de Pascual, Uxía

Antúnez Álvarez, María

Arís Couso, Andrea

Balboa Díaz, Rosalía

Barca Varela, Doris

Barcellona, Giada Maria

Barciela Varela, Isaura

Barral Camba, Pilar

Bértolo Sanjuan, Nadina

Blanco Fernández, Xandra

Blanco Monteiro, Begoña Cristina

Botana Vilaverde, María Pilar

Briones, Pilar

Cabido Pérez, Puri

Calo Iglesias, Charo

Cambeiro Insua, Maite

Campos Ferro, Natalia

Carril Rivadulla,Miriam

Castro Torres, Leticia

Castro Zaera, Marta

Cedrón Barreiro, Lucía

Cendón, Mar

Cividanes Portela, Eva

Collins, Else

Comesaña Cruz, Yaiza

Conde Seoane, Olalla

Cortés Vázquez, Soraya

Cortiço Francho, Rute

De la Montaña Iglesias, Anabel Natividad

Delgado Fernández, Olaia

Delgado Núñez, Ma dos Anxos

Delgado Núñez, Mª Xesús

Dáaz Gándara, Adela

Díaz Novo, Faia

Diz Neira, Andrea

Domínguez Serán, Araceli

Domínguez Tourinño, Guillermina

Doval Carregal, Raquel

Embate Pita, Helena

Enríquez Noya, Rosa

Fariñas Garrote, Beatriz

Fernández Soto, Laura

Fernández Souto, Raquel

Fernández, Laura

Ferreiro Díaz, Lola

Ferreirós Sánchez, Cristina

Gago Portas, Ana Isabel

García Cid, Eire

García, Vero?nica

Garel Ventureira, Lorena

Garrido Fernández, Sandra

Gil Rodríguez, Eva

Gonçalves Devesa, Mónica

Gonçalves Devesa, Natalia

González Ataide, Ximena

González Briones, Fernanda

González Jove, Ana

Iglesias Fernández, Sara

Iglesias Gómez, Verónica

Laia Pereiro, Inma

Lamas Taboada, Andrea

Leirós Comesanha, Luzia

Lopes Barros, Olalha

López Sánchez, Charo

López Varela, Mariña

López, Lucía

Lorenzo Sueiro, Lara

Losade Pérez, Ana María

Loureiro Faro, Marta

Luna Magariños, Araceli

Maroto Romero, Violeta

Martínez-Sayanes de Saa, Beatriz

Martins Dominguez, Clara

Medina Navarro, Lucía

Meixide Portos, Teresa

Míguez González, Aldara

Montes Dopazo, Edurne

Moreno Bodelón, Sara

Mourelo, Mariola

Mouriño López, Eva

Mouriz Barja, Sabela

Noguerol Sánchez, Raquel

Nóvoa Gomez, Montse

Nunes Brións, Andrea

Orajovac Camba, Rosario Salome?

Osorio López, María

Pahino Dasilva, Nuria

Paz Vilar, Ana

Pazos Huete, Teresa de Jesu?s

Pereira Gómez, Sara

Pérez Alonso, Marta

Pérez Fernández, Beatriz

Pérez Millán, María

Pérez Villanueva, Adriana

Pinha González, Silvia

Porto Paderne, Carolina

Porto Paderne, Patricia

Prieto Bermúdez, Teresa

Puga Fidalgo, María

Rei Branco, Raquel

Rei Vázquez, Alexandra

Reimondez, María

Reza Álvarez, Rut

Rios Bergantinhos, Noa

Rios Curbeiro, Paula

Rivas Fernández, Alba

Roca Agra, Inés

Roca Agra, Sara

Rodil Fernandes, Xiana

Rodríguez Dopazo, Reis

Rodríguez López, Mari?a Isabel

Rodríguez Vázquez, Sabela

Rodríguez Vega, Rexina

Rodríguez Villar, Inma

Romaní Blanco, Ana

Romero Diéguez, Alba

Rosendo Priego, María

Royo Díaz, María

Rubianes de la Cruz, Elvira

Sánchez Díaz, Lucía

Sánchez Mancebo, Monserrat

Sánchez Peña, Aira

Santiago Soutullo, Merchi

Santorum Paz, Rosa

Santos Franco, Mónica

Sousa Sánchez, Laura

Soutelo Vázquez, María Neves

Suárez Briones, Beatriz

Táboas Martínez, Xandra

Torres García-Oubiña, Patricia

Trillo Guerra, Inés

Trindade, Carla

Urizarbarrena González, Irati

Vázquez Conde, Luisa

Vázquez Lameiro, Nerea

Vázquez Vazquez, Ester

Viceiro, Isabel

Vizcaíno Cabodevila, Paula

Zapata Rubio, Irene

Zas Rei, Iria Zeltia

Zúñiga, Yolanda

Podedes asinar enviando o voso nome ao mail bastadeagressonsmachistas@gmail.com

Denuncia dun artigo machista no xornal La Region

artigo_machista_la_region.jpg

As mulleres estamos fartas de que nos agredan, esiximos de Pepe Ruiéperez e La región unha disculpa

Hoxe o xornal La Region publica unha columna de opinión dun señor chamado Pepe Ruipérez no que este se permite o luxo de facer unha ‘quiniela’ sobre as mulleres. Este xornal, que xa en outras ocasións ten demostrado pouco ou nulo tacto con cuestións sobre os estereotipos sexistas volta permitir que nas súas páxinas as mulleres aparezamos como meros obxetos, convertidas en ‘cousas’, ao servizo e á atención masculina.

No seu infame artigo o señor Ruipérez xoga coa metáfora das quinielas para confrontar o que él entende como diferentes tipos de mulleres para indicarnos o seus gustos persoais en relación a estes estereotipos, e non se limita aos tópicos habituais do loiras-morenas senón que engade cuestións como a feminidade, o aspecto físico, os estados de ánimo, o cánon de beleza social ou a condición social en relación ás parellas.

As mulleres estamos fartas de que a sociedade patriarcal nos agreda, de que infunda sobre nós unha competencia baseada en cumprir os criterios que esa sociedade considera que debemos cumplir para ser do seu agrado. As mulleres sentimos e somos en cada momento do xeito e maneira que nos apetece, non pertencemos a ningunha categoría heterosexista definida pola cultura dominante e negámonos a que se nos convirta en obxetos e se nos poña a competir.

Artigos como o do señor Pepe Ruipérez só contribúe a seguir creando un imaxinario social no que as mulleres seguimos encorsetadas nas etiquetas que nos poñen, no que somos sometidas ao escrutinio social en relación á nosa forma de estar e ser no mundo para avaliar se agradamos ou non o suficiente aos homes. E nós, mulleres libres e decididas a mudar o mundo negámonos a ser cómplices desa imaxinario e desa sociedade que normaliza que un señor escriba nun xornal as súas preferencias entre liberales e casadeiras, entre agraciadas e desfavorecidas ou entre varoniles e femeninas.

Reclamamos o noso dereito a ser todo o que desexemos ser e non estar baixo as lupas do patriarcado, disposto sempre a clasificarnos como os obxetos que pretende que sexamos. Reclamamos que rematen as agresións machistas, tamén as que en forma de artigos e publicacións nos degradan e desprecian.

Reclamamos todos os corpos, todas as actitudes e todas os estados de ánimo como propios, que todas somos, independentemente da forma dos nosos corpos, únicas, fortes e lindas, que temos dereito a vestirnos -ou espirnos- como nos veña en gana e que non imos consetir que ningún home nen ningún meio veña a facer ‘quinielas’ nen apreciacións sobre as nosas vidas nen sobre a de ninguén.

 

Esiximos respeito, e unha disculpa pública do articulista e o meio que o publicou.
Seguiremos en marcha ata que todas sexamos libres, e ata acabar coas actitudes machistas e os seus cómplices.

 

artigo_machista_la_region.jpg

Este sábado 28 reivindicamos e celebramos o Orgullo en Ourense!

Este sábado, accións polo Día Internacional do Orgullo LGBT

A partir das 19.00h na Praza das Mercedes celebramos e reivindicamos os nosos desexos e os nosos corpos libres de imposicións e libres de agresións.

Reivindicamos a visibilidade das nosas loitas e o 28 de xuño como unha data importante no calendario feminista. Por iso convidámosvos a partillar con nós unha tarde-noite de debate, reflexión, reivindicación e festa!

A partir das 19.00h teremos xogos para as máis peques e dende ás 20.00h e ata que comece a música ao vivo falamos da figura máis grande da literatura da cidade, Eduardo Blanco Amor, e de como foi perseguido pola súa condición sexual. Tamén falaremos de parte do movemento LGBT en Ourense coas accións das Lerchas -cunha exposición dalgunhas desas accións- e sobre a situación actual do movemento.

Teremos ademáis petiscos veganos para que non teñades que movervos da praza ata ás 22.00h cando comezará a música en directo!!!

Fagamos do sábado 28 un día de reivindicación e visibilidade da nosa diversidade!

Esperámosvos na Praza das Mercedes e correde a voz que cant@s máis sexamos, máis visibilidade teremos!

YouTube
YouTube
Set Youtube Channel ID
Instagram
Telegram