Presentación da campaña polo 25 aniversario da Marcha

rolda 25 anos

A Marcha Mundial das Mulleres ven de presentar a campaña que desenvolverá ao longo deste ano 2025 en torno á celebración e reivindicación do seu 25 aniversario como organización feminista na Galiza e no mundo. 

Con inicio neste 8M a campaña desenolverá máis de 30 actividades ao longo do país cunha manifestación nacional o 5 de outubro exixindo medidas reais para transformar a vida das mulleres traballadoras.

A Marcha Mundial das Mulleres naceu no ano 2000 en resposta a un chamado á movilización mundial das feministas anticapitalistas do mundo por parte das compañeiras do Quebec. Cando aínda non existían os fenómenos virais nen as posibilidades que hoxe existen de organización a nivel global feministas de todos os continentes uniron a súa voz para loitar contra a violencia machista e o empobrecimiento das mulleres. 

Naquela altura o feminismo galego respondeu a este chamado constituíndo a Coordenadora Nacional Galega da Marcha que leva 25 anos traballando a nivel local e internacional en pé de igualdade con compañeiras de máis de 60 países, dende Brasil a Moçambique, o Sahara Occidental, Kurdistán, Palestina, Cuba ou Guatemala até as Filipinas ou o Xapón. Elaborando análises colectivas e tamén trasladando a realidade e as alternativas feministas das mulleres galegas ao resto de compañeiras do mundo.

Ao longo destes 25 anos foron moitas as reivindicacións e accións que desenvolveu, dende a mobilización de mulleres de aquel 9 de marzo de 2003 na que mulleres de todo o país se desprazaron a Cee para berrar xuntas “Nem Guerras, nem machismo nem marés. Nunca máis chapapote patriarcal”, aos diferentes momentos chave na loita polo dereito ao aborto coa campaña de autoinculpacións de 2008 ou o impulso da plataforma galega polo dereito ao aborto ante a ameaza do PP en 2014, a Marcha iniciou a resposta coordenada fronte aos feminicidios no noso país, hoxe parte da axenda do conxunto do feminismo galego, reivindicou o 8M e o 25N con campañas nacionais e coa mobilización coordenada ao longo do país moito antes que estas datas tivesen a relevancia social que hoxe teñen. Tamén visibilizou  o 24 de maio de rana plaza, reivindica días como a visibilidade lésbica galega, ou o  día internacional para a erradicación da pobreza. A Marcha elabora un calendario nacional de accións co foco centrado no local. Organizou xornadas de formación, de debate, de partilla e reflexión colectiva e fixo parte da vida de centos de mulleres que se achegaron ao longo destes anos ao colectivo para loitar xuntas polos seus dereitos. A Marcha ten sido quen de poñer unha axenda feminista galega no centro da vida das galegas. 

As militantes da Marcha Mundial das Mulleres non queren que este 25 aniversario sexa só unha celebración da súa memoria, senón que sirva de impulso para seguir traballando e sumando mulleres á loita feminista na Galiza. Adicarán todo este ano, a partir do 8 de marzo, a desenvolver actividades por todo o país nas que colocar na axenda as que seguen a ser hoxe, 25 anos despóis, reivindicacións e exixencias que consideran imprescindíbeis para mudar a vida das mulleres traballadoras. 

Inician esta campaña este 8 de marzo, co lanzamiento de 8 reivindicacións urxente para transformar a vida das mulleres, e continuarán ao longo do ano desenvolvendo os 25 eixos de traballo que nestes anos de historia as teñen levado a percorrer o país e a realizar infinidad de actividades por todo o territorio. A Coordinadora Galega da Marcha ven de elaborar para este aniversario unha nova táboa reivindicativa que a través de 25 bloques ou temáticas de traballo desenvolve a maior parte das cuestións sobre as que colocan o foco como colectivo feminista. Queren que sexa tamén a súa folla de ruta para a acción nos próximos anos e que lles permita articular accións máis globais con demandas concretas ás institucións co fin de conquistar mudanzas e transformacións reais. 

A Marcha Mundial das Mulleres fai un chamamento á sociedade galega á mobilización activa en favor dos dereitos das mulleres. Após 15 anos de goberno do Partido Popular na Galiza fan un balanzo tremendamente negativo para os dereitos das mulleres, o máis recente o desmantelamento dos Centros de Información ás Mulleres, a privatización dos centros de crise 24 horas ou a desaparición da Secretaría Xeral de Igualdade. Analizan que vivimos momentos de crise do capitalismo que impactan de forma devastadora na vida das mulleres, sen sistema de coidados público son as mulleres quenes soportan toda esa carga e ademáis cos salarios e pensións máis baixas do estado o que dificulta o sostén da vida a nivel de alimentación saudábel, acceso a vivenda, independencia económica e benestar emocional. 

Por todo isto convocan a construír un camiño colectivo que teña como resultado unha mobilización nacional o 5 de outubro para colocar no centro da axenda social a necesidade de mudanzas reais para mellorar a vida das mulleres. Convidando a todas as compañeiras do feminismo galego e a toda a socidade galega a sumarse a esta mobilización. 

Até finai de ano programarán máis de 30 actividades ao longo do país, que irán anunciando unha vez que pase o 8 de marzo, data na que ocuperán as rúas, como levan facendo dende hai 25 anos, co conxunto do movemento feminista galego, para seguir loitando pola vida das mulleres.

Como di o lema internacional: até que todas sexamos libres. 

25 anos, 25 reivindicacións

25 anos

Marcha Mundial das Mulleres é un movemento mundial de accións feministas que reúne grupos de mulleres, colectivos feministas e organizacións que actúan para eliminar as causas que orixinan a pobreza e a violencia contra as mulleres. Traballamos de forma asemblearia e por consenso en coordenadoras locais.

Desde o ano 2000 as mulleres da Galiza mobilizámonos a través de accións internacionais, nacionais e locais, en torno á loita anticapitalista, pola xustiza económica, o cambio político e social e os dereitos reprodutivos das mulleres.

25 anos despois, e aínda recoñecendo os avances conquistados, fican moitos dereitos por conseguir para garantir unha igualdade real.

Esta é a nosa táboa reivindicativa, froito dun proceso de reflexión e acción en común por parte de todas as mulleres que integramos as Coordenadoras Locais da Marcha Mundial das Mulleres na Galiza, onde combinamos reivindicacións mundiais coas problemáticas galegas para que os gobernos da Xunta e do estado se fagan eco das nosas demandas.

Estas son as ideas polas que seguimos loitando.

Descarga o documento completo neste enlace:

Ante o feminicidio de Rejane Soares de Godoy en Cervo, Viveiro.

feminicidio viveiro

Este venres 20 de decembro respostamos nas rúas ante o feminicidio de Rejane, de 42 anos, a mans da súa parella.

Non hai peor forma de rematar este 2024 que tendo que amosar unha vez máis unha resposta contundente nas rúas ante unha violencia completamente normalizada pola socidade en que vivimos. Estamos fartas de violencia, de minutos de silencio, de que só se fale do combate do machismo coas nosas mortas acima de mesa.

CONVOCATORIAS

A Coruña, 20h Obelisco

A Guarda, 20h Praza do Reloxo

As Pontes, 20.30h Praza do Hospital

Betanzos, 20h Palco da Música

Cangas, 20h diante do Concello

Carnota, 20h Praza da Pedra

Celanova, 18h Praza das Pitas

Chantada, 20.30h Praza do Cantón

Compostela, 20h Praza 8m

Ferrol, 19h praza de Armas

Melide, 20.15h Praza do Convento

Moaña, 19:45h Xardíns do Concello

Lalín, 20.30h KM0

Lugo, 20h diante do Concello

O Porriño, 20h diante do Concello

O Rosal, 19h Praza do Calvario

Ourense, 20h na Castañeira

Pontevedra ,19:30h na Audiencia

Ribadavia, 20h Praza Maior

Ribadeo, 20h Praza 8 de Marzo

Vigo, 20h no MARCO

Vilagarcía de Arousa, 20h Praza Galicia

Viveiro, 19h Praza do Concello

MANIFESTO

CARTELERÍA PARA IMPRIMIR

25N | A violencia machista ten moitas formas: combatámolas todas!

No Día Internacional contra a violencia machista a Marcha Mundial das Mulleres quere colocar o foco na multitude de formas que toma a violencia machista e que ten como resultado máis terríbel o feminicidio. 

O feminismo organizado leva décadas denunciando os crimes machistas como  máxima expresión da violencia machista, mas esta violencia toma numerosas formas que tecen unha rede de opresión sobre as mulleres, nomeadamente as de clase traballadora, que cómpre enfrontar en todas as súas dimensións para avanzar na transformación social e na construción dunha sociedade xusta e feminista.

A maior parte das agresións non teñen lugar en espazos alleos ao cotiá senón nos entornos máis próximos: familia, lecer, traballo, ensino, espazos de participación social e política. E son estos espazos onde é máis difícil enfrontala e combatela.

Negación da violencia machista.

Fronte ao avance do movemento feminista colocando no debate público a centralidade do combate da violencia machista para a transformación social existe unha reacción da dereita e dos sectores máis reaccionarios da sociedade de negación da mesma. 

Esta posición avanza na destrución de conquistas como o consenso social sobre a necesidade dunha educación en igualdade nunha sociedade activa no combate da discriminación e a violencia machista.

Desaparición das políticas públicas.

Após unha década de conquistas en materia de dereitos para as mulleres, a crise capitalista que enfrontamos co desmantelamento do público como ariete trae consigo o abandono das políticas públicas de prevención, detección, acompañamento e sensibilización fronte á violencia.

Hai un número cada vez maior de institucións que recortan programas e iniciativas para loitar contra a violencia machista.

Normalización da violencia

Na última década o feminismo colocou nun espazo central da vida pública a denuncia dos feminicidios e das agresións machistas. Hoxe asistimos á normalización desta violencia extrema contra as mulleres onde a reacción social se limita a continuar o reconto de asasinatos sen mover nada da axenda pública.

Malia que o feminismo convoca en ducias de localidades do país unha resposta contundente a cada crime a participación social é escasa e as institucións empregan a mobilización social para “cumplir” mentres desmantelan as súas políticas de igualdade.

Agresións e debate social.

Após a vaga mobilizadora que o feminismo reimpulsou en 2018 os debates sobre a violencia machista, especialmente a sexual, ocupan parte do debate público o que permite visibilizar que a violencia é sistemática e transversal.

O avance no debate público permitiu colocar no foco non só as diferentes violencias machistas (sexuais, institucionais, xudiciais, sociais) senón a transversalidade de moitas delas a nivel social. 

A prioridade é organizarse

Logo dunha gran vaga mobilizadora que incorporou a moitas mulleres á axenda feminista e incrementou a potencia nas rúas o feminismo vive unha fase de repregamento e desaparición de moitos grupos nacidos ao abeiro desas mobilizacións. 

Factores externos como a reacción conservadora e os ataques constantes que o movemento feminista sufriu nos últimos anos e internos como a necesaria clarificación ideolóxica e a orientación estratéxica da loita feminista en cada territorio multiplicaron o seu efecto desmovilizador nun contexto de crise global da participación política e do incremento das propostas e apostas individuais, virtuais ou non. 

Dende a Marcha Mundial das Mulleres analizamos que estos anos de grandes mobilizacións serviron para incorporar compañeiras pero non para fixar reivindicacións e axendas comúns e propias que nos permitan interpelar as diferentes esferas do poder patriarcal para impugnar alén das grandes consignas. 

Os avances sociais e as transformacións son lentas mas requiren de mudanzas sociais e mudanzas materiais concretas, neste contexto defendemos que manter o pulso e a estructura organizativa é o maior reto que o feminismo enfronta e ao que debemos adicar a maior parte do noso esforzo militante. 

Tomar as rúas, construír asembleas e organizazción e crear alternativas concretas para mudar a vida das mulleres é o traballo que temos por diante. 

Este 25 N estas son as nosas demandas inmediatas para o combate da violencia machista:

  • Fronte á violencia psicolóxica: educación en igualdade e medidas de autoprotección que nos permitan vivir sen medo, combater os estereotipos de feminidade e masculinidade que reforzan os roles de xénero e nos sitúan na subordinación e dependencia.
  • Fronte á violencia sexual: acceso ao traballo remunerado, vivenda e apoio psicolóxico continuado ás mulleres vítimas, especialmente ás que viven situacións de trata e ás que queren abandonar a prostitución.
  • Fronte á violencia xudicial: para evitar a revitimización reclamamos formación para o persoal funcionario e ampliación dos xulgados de xénero ao conxunto das cidades do país; garantías de protección para as vítimas e para as súas crianzas, nin custodia nin réxime de visitas para os pais denunciados por maltrato. Ante a privatización da xestión dos centros de atención ás vítimas por parte da Xunta, reclamamos que todos os medios que se poñan a disposición, así como a súa xestión, deben de ser públicos, única forma de que prime o interese de servizo fronte a intereses de lucro.
  • Fronte á violencia na saúde: a saúde das mulleres debe terse en conta na ciencia médica e farmacolóxica, que historicamente só tiveron unha perspectiva androcéntrica. Demandamos servizos públicos de saúde que garantan o coidado do conxunto da poboación, con medios e prazos razoábeis, que eviten sobrecargar  as mulleres cos coidados de doentes e dependentes. Precisamos que a educación sexual forme parte da saúde, que se garanta o dereito ao aborto na rede sanitaria pública máis cercana e que se poña fin a prácticas médicas que constitúen violencia obstétrica.
  • Fronte á violencia no traballo: que se obrigue ás empresas a teren protocolos de acoso, se fagan públicos e se poñan en práctica; que se difundan todas as formas de violencia e se garanta que todas as persoas que conviven no traballo as identifiquen e coñezan os mecanismos para denuncialas e, sobre todo, que as vítimas conten sempre con todas as medidas de protección.
  • Fronte á incomprensíbel separación das competencias de igualdade e de violencia de xénero en dúas Direccións Xerais e á supresión da Secretaría Xeral de Igualdade no goberno do PP na Xunta, reclamamos que as políticas de igualdade deben ser centrais na organización dun goberno que pretenda acabar coa violencia de xénero. E engadimos que a persoa que asuma o papel de rexer ou coordenar as políticas contra as violencias de xénero debería ter formación en igualdade e coñecer as alternativas feministas para o combate de todas as formas de discriminación das mulleres, entre as que se encontran as violencias contras as mulleres.

MOBILIZACIÓNS

A Coruña, 20h Obelisco

Cee, 20h Praza 8 de marzo

Compostela, 20h Praza 8M

Fene, 19h Praza do Concello

Laxe, 20h Praza Ramón Juega

O Porriño, 20h Praza do Concello

Ourense, confirmada

Ponteceso, 20h Praza do Recheo

Ante o asasinato de Estela Blach Silva en Baiona:

Desde a Marcha Mundial das Mulleres, ante o asasinato de Estela Blach Silva, de 36 anos, en Baiona, queremos reiterar a nosa solidariedade e apoio aos seus seres queridos. Asemade, esiximos ás institucións que aceleren as investigacións sen dilatar ou relegar a confirmación do caso como un feminicidio oficial.

O recoñecemento da violencia machista como tal e o seu sinalamento público é clave para visibilizala e combatela. Da mesma maneira que noutros casos nos que o retraso na actuación, a falta de transparencia ou a existencia de prexuízos de clase invisibilizaron as vítimas, desde o feminismo galego temos o compromiso de estar pendentes deste caso e reclamar xustiza para Estela Blach. Non permitiremos que ese asasinato quede no esquecemento ou na indiferenza.

A violencia machista asasinou en Galiza xa máis de 70 mulleres desde que temos estatísticas oficiais. Ademais, sabemos que moitas desas estatísiticas borraron durante anos a moitas vítimas por non existir unha relación de parella, polos prexuízos nos operadores policiais e xudiciais e pola demora por parte do Estado español en comezar a aplicar o Convenio de Istambul e unha definición ampla e transversal da violencia machista.

Este sería o cuarto asasinato machista no que levamos de ano. Antes, o femismo galego saímos ás rúas en marzo ante o asasinato de Andrea Yturry Alave. Antes, o feminismo galego saímos ás rúas en agosto ante o asasinato de Mercedes Ríos Muñiz. Antes, saímos ás rúas en outubro ante o asasinato de Fadoua Akkar.

Nesta ocasión permanecemos alerta á espera de confirmación oficial. Alerta máxima porque sabemos había unha denuncia e que había unha orde de afastamento. Sabemos que a vítima fixo todo o que, ás portas deste 25N, imos oír que se lle esixe ás vítimas. Porén, iso non serviu para protexela.

Permaneceremos atentas para que se esclareza este caso e ESIXIMOS QUE SEXA O ANTES POSÍBEL, reclamamos xustiza e reparación e activaremos a resposta nas rúas se non hai confirmación oficial nos próximos días.

Nin unha menos!
Querémonos libres e querémonos vivas!

Ante o feminicidio de Fadoua Akkar

Ante outro crime machista no noso País, o feminismo galego responde con mobilizacións para o luns 7 de outubro ante o feminicidio de Fadoua Akkar en Domaio, concello de Moaña.

Listaxe de mobilizacións:

A Coruña, 20h Obelisco
A Guarda, 20h Praza do Reloxo
A Gudiña, 20h Casa do Concello
As Pontes, 20:30h Praza do Hospital
Betanzos, 20h Palco da Música
Catoira, 20h na Alameda
Celanova, 20h Praza Maior
Chantada, 20:30h Praza do Cantón
Compostela, 20h Praza 8M
Ferrol, 20h Praza de Armas
Lalín, 20:30h KM0
Lugo, 2oh diante do Concello
Moaña, 18h Praza do Concello
O Porriño, 20h diante do Concello
O Rosal, 19h Praza do Concello
Ourense, 20h Castañeira
Ponteceso, 20:30h Praza do Recheo
Pontevedra, 20h Audiencia Provincial
Ribadavia, 20:30h Praza Maior
Tomiño, 20h Praza do Seixo
Vigo, 20:30h MARCO
Vilalba, 20:30h Casa da Cultura

Comunicado ante a condena por agresión sexual dun activista dos movementos sociais de Ourense.

Comunicado Ourense

Comunicado da Coordenadora Local de Ourense da Marcha Mundial das Mulleres

Neste xullo de 2024 coñecemos a condena de 13 anos de prisión e 21 de inhabilitación imposta a Martiño Ramos, profesor  no C.P.I Virxe da Saleta (San Cristovo de Cea), por abusar dunha menor.Queremos expresar unha serie de consideracións:

1. Expresamos todo o noso apoio á agredida, á súa familia e entorno e colocámonos ao seu dispor para o que elas precisen. Sabemos que a reparación non pode ser apenas vía xustiza ordinaria senón que compre tamén unha dimensión social da mesma que acompañe á agredida e ao entorno. Queremos expresar a máis fonda sororidade con elas.

2. Expresamos igualmente todo o noso apoio á comunidade de alumnas e familias que veñen sufrindo a desinformación, a falta de explicacións e a innación tanto do centro educativo como da Consellería de Educación. Cómpre reclamar de forma urxente protocolos que protexan ás agredidas e á comunidade educativa e aparten aos agresores do contacto coas crianzas dende o momento no que existe denuncia. A seguranza das nosas fillas está por cima do exercicio da profesión, neste caso educativa, noutros casos a que for.

3. Reiteramos a importancia de acreditar nas mulleres e nenas que denuncian violencia, no imprescindíbel de non revictimizar nen cuestionar os relatos e de denunciar, xudicial e socialmente, todas as agresións machistas á mínima sospeita de atoparnos cun caso de violencia. Polo noso propio coidado e polo coidado das outras, que tamén poden estar sendo agredidas polo agresor. Sabemos que a denuncia xudicial implica recibir sobre nós toda a violencia institucional e por iso a nosa tarefa como feministas é tamén construír unha rede de apoio e seguranza que sustente ás agredidas que deciden emprender a vía xudicial.

4. Denunciamos a cumplicidade e inacción do profesorado do C.P.I Virxe da Saleta (San Cristovo de Cea) que incluso se manifestou a favor do condenado ao coñecer a existencia da denuncia e que non acompañou á denunciante e ao alumnado nun proceso tan difícil como este. Coa mesma contundencia queremos denunciar á dirección do centro que non só non acompañou senón que, sabemos, ten xogado un papel nefasto á hora de facilitar a denuncia dos comportamentos do agresor e non acompañou a pais e nais nun proceso de diálogo, contacto e información para xestionar a situación en todos estes anos.

5. Consecuencia desta nefasta xestión por parte do profesorado e direción do centro a agredida tivo que mudar o centro educativo sufrindo unha nova agresión, desta volta por parte do sistema educativo, que fai recaer sobre ela a responsabilidade de atopar un espazo seguro.

6. Dende a Marcha Mundial das Mulleres temos coñecemento da denuncia dende o momento en que esta foi realizada en 2022 mas non foi até este xullo de 2024 que coñecemos, pola prensa, o alcance das acusacións e dos feitos que se probaron na investigación da denuncia. Dende que tivemos coñecemento da denuncia defendemos á denunciante e se non temos emprendido accións públicas ten sido porque hai menores implicadas e o seu benestar está por cima de calquera consideración.

7. Martiño Ramos foi unha persoa moi activa nos movemento sociais de Ourense na última década, moitas de nós compartimos con el momentos de activismo e mesmo ocio e é para nós un shock constatar que existía no noso entorno un depredador que abusou dunha menor. Non quixemos expresar unha posición pública dende a inmediatez destes días porque precisábamos reunirnos, falar, analizar, pois para nós unha situación desbordante no personal. Temos claro cal é o noso papel político de denuncia deste sistema e dos criminais que operan nel, mas as militantes feministas tamén nos atopamos en muitas ocasións con esa sensación de vulnerabilidade e inseguranza ao descubrir que nos nosos entornos existen agresores que constrúen toda unha fachada pública que agocha a súa violencia e un entorno que, logo da denuncia da agredida, xustifica, desculpa e encubre ao agresor en lugar de acompañar á agredida. Sabemos que é difícil, mas é un paso imprecindíbel para afrontar unha resposta feminista ás violencias machistas.

8. Rexeitamos enérxicamente o uso partidario das agresións machistas, nomeadamente a intervención de Gonzalo Jácome, Alcalde de Ourense, - mas non só- nas redes sociais tentando enfangar no lodo da batalla partidaria cunha cuestión tan importante como e a violencia e as agresións machistas. Ningún espazo político está libre de conter agresores e TODOS deben realizar unha fonda tarefa de formación, prevención e acompañamiento en caso de detectar casos de violencia machista.

9. Incluímos neste uso morboso e partidario aos medios de comunicación locais que non tiveron ningún coidado da agredida e do seu entorno na maneira en que trataron a información. Estamos fartas de que se banalice e espectacularice o que sucede arredor das agresións sexuais e demandamos unha ética feminista que se enfoque na agredida e na reparación, na medida en que iso é socialmente posíbel, das agredidas.

10. Constatamos que, como neste caso, os agresores atopan nos novos modelos de masculinidade fachadas dende as que continuar reproducindo o machismo e nas redes sociais ferramentas moi útles para alentar os seus crimes. Precisamos un debate colectivo sobre como abordar o uso destas redes e sobre como protexernos, como mulleres e nenas, do mal uso que de estas se fai, co fin de previr e intervir nestas formas de violencia que se ben xa existían, hoxe toman novas formas a través destas ferramentas.

Queremos finalizar reiterando o noso apoio á agredida, a nosa sororidade e admiración por loitar pola xustiza. Hoxe a xustiza patriarcal aínda non é quen de cumplir coa reparación necesaria mas damos pasos firmes para construír unha que si o sexa. Obrigadas por dar un paso, por ti e por todas as demáis, no camiño de identificar e facer denuncia pública dos agresores machistas. Podes contar con nós para o que precises.

Agosto 2024

Materiais para difundir o comunicado en redes:

Ante o feminicidio de Mercedes Ríos

Feminicidio Mercedes Ríos

Ante outro crime machista no noso País, o feminismo galego responde con mobilizacións para o mércores 7 de agosto ante o feminicidio de Mercedes Ríos na Coruña.

Listaxe de mobilizacións:

A Coruña, 20h Obelisco
As Pontes, 20:30h Praza do Hospital
Betanzos, 20:30h Palco da Música
Carnota, 19h Praza da Pedra
Catoira, 20:30h alameda do Concello
Celanova, 20h Praza Maior
Chantada, 20.30h Praza do Cantón
Compostela, 20h Praza 8M
Ferrol, 20h Praza de Armas
Lalín, 20:30h KM0
Laxe, 20.30h Praza Ramón Juega
Lugo, 20h diante do Concello
Moaña, 12h diante do Concello
O Porriño, 20h diante do Concello
O Rosal, 20h praza do Calvario
Ourense, 20.30h Castañeira
Ribadeo, 20h Praza 8M
Val Miñor, 20:30h Cruce da Ramallosa
Vigo, 20h MARCO
Vilagarcía, 20:30 Praza de Galiza
Vilalba, 20h Praza da Constitución

Manifesto:

Material para as concentracións:

Manifesto diante da eliminación da Secretaría Xeral de Igualdade do organigrama do Goberno da Xunta de Galiza

Diante da eliminación da Secretaría Xeral de Igualdade do organigrama do goberno da Xunta,  as organizacións feministas galegas queremos manifestar: 

A pesar das mostras de fortaleza do feminismo galego nos últimos tempos e do clamor social  pola necesidade de políticas decididas cara á superación das discriminacións que  historicamente se cometeron coas mulleres, non se albiscan por parte do goberno da Xunta  políticas encamiñadas a este fin. 

Desde as últimas décadas do século XX, as institucións e organizacións sociais fixéronse eco  das demandas do feminismo , entre outras cousas, creando organismos encargados da  aplicación de medidas conducentes á igualdade de xénero. É así como se formalizan as vocalías  ou secretarías das mulleres nas organizacións sindicais, asociacións e patidos, as áreas de  igualdade nos concellos, etc. Nesta liña, en 2005 o goberno galego de BNG e PSOE crea a  Secretaría Xeral de Igualdade. Pois ben, ao igual que aconteceu co resto de políticas e  actuacións que botaron a andar neste tempo, o Partido Popular fai desaparecer agora un  organismo de goberno que no lugar que debería ocupar, dependente da Presidencia, tería que  deseñar o conxunto de políticas a aplicar desde os diferentes departamentos do goberno  galego. Trátase do último paso dado, até agora, após a desaparición do Sistema Galego de  Igualdade, ou o vaciamento de recursos dos centros Quérote, dos CIM, dos pisos de acollida …  A ideoloxía retrógrada en materia de igualdade do PP manifestouse tamén ás claras co torpedeo constante do dereito ao aborto, coas subvencións e institucionalización da Red  Madre, co desvío das intervencións de interrupción do embarazo a clínicas privadas… en  definitiva, impedindo o exercicio deste dereito sen estigmatizar ás mulleres que abortan.  

Eliminar a Secretaría Xeral de Igualdade é un paso máis na progresión de políticas retrógradas  cos dereitos das mulleres por parte do Partido Popular. É a demostración de que a igualdade perde peso nas políticas do goberno galego, rebaixando a súa importancia desde a Secretaría  até a Dirección Xeral. Por outro lado, que implica que a a violencia de xénero e a igualdade se  desvinculen en dous departmentos diferentes, a Dirección Xeral contra a Violencia de Xénero e  a Dirección Xeral de Promoción da Igualdade? Acaso a violencia e a desigualdade non son dúas  caras da mesma moeda? Cabe pór en práctica medidas efectivas contra a violencia que non  ataquen as desigualdades? Non é a igualdade o verdadeiro antídoto para combater a  violencia? Tampouco nos parece baladí que se poña un home á fronte da Dirección Xeral contra a violencia. 

Por todo o dito, exiximos ao goberno galego que dea ás políticas de igualdade o peso que lles  corresponde, coa restitución da Secreatría Xeral de Igualdade, facéndoa depender non dunha  Consellaría senón da Presidencia, pois para combater a violencia contra as mulleres e avanzar  na igualdade débese actuar desde todas as frontes e non só desde os servizos sociais.  

Queremos que saiba este goberno que a sociedade galega do século XXI non vai consentir máis  minusvaloración e discrimicación das mulleres, que as mulleres non imos consentir que se nos  neguen dereitos que tanto costou conquistar.

Formulario de adhesión

Colectivos adheridos (actualizado 14/05)

  • Marcha Mundial das Mulleres Galiza
  • Plataforma Feminista Galega
  • Asemblea Feminista Aberta de Compostela
  • Asociación de Empregadas do Fogar Xiara
  • Son Lilá
  • Colectivo Feminista das Mariñas
  • Asociación de Mulleres Area Loura do Val Miñor
  • Asociación Feminista MoradAura de Padrón
  • Colectivo Feminista Levedar de Vila de Cruces
  • Colectivo Carballas do Rosal
  • Buserana Organización de Mulleres Feministas na Costa da Morte
  • Colectivo Feminista das Pontes
  • Plataforma Feminista de Lugo
  • Asociación Polamiúda de Chantada
  • Tamborililás batukada transfeminista Compostela
  • O sonho de Lilith
  • Feministas da Terra Cha
  • Curandeiras de Vimianzo
  • Nós Mesmas
  • Comando Mazá Pontevedra
  • Feminismo en pé de Ponteceso
  • Asociación de Mulleres Rurais de Arzúa
  • Obradoiro feminista de Casardeita
  • Colectivo Feminista de Moraña As Moiras
  • Unión de muchachas de Boiro
  • Feministas de Catoira
  • Colectivo Transfeminista F.U.L.A.N.A.S. de Pontevedra
  • O refaixo de Carolina de Valga
  • Asociación ElasProIgualdade de Bergondo
  • Asociación de mulleres Dorna de Vigo
  • MaterFem Maternidades Feministas Galegas
  • Foro Feminista de Lugo
  • Colectivo Feminista do Eume
  • Colectivo Feminista Pontevedra
  • Colectivo Feminista Deza-Tabeirós
  • Mulleres Barbanza
  • Secretaría das Mulleres da CIG
  • Asemblea de Mulleres de STEG
  • Secretaría de Mulleres Igualdade e políticas LGTBI de CCOO
  • Secretaría das Mulleres de Comisións Labregas

YouTube
YouTube
Set Youtube Channel ID
Instagram
Telegram