Vivimos unha crise profunda do sistema capitalista global que é estrutural: non é só económica, senón tamén política, social e ecolóxica. A competencia entre potencias polos recursos naturais, polos mercados e polas cadeas produtivas está a reorganizar o mundo sobre bases de militarismo e imperialismo. As guerras, sancións e inxerencias convértense en ferramentas para asegurar intereses xeoestratéxicos, como vemos nas agresións contra pobos que resisten a dominación imperialista, desde Palestina até países sometidos a bloqueos como Cuba ou o ataque á soberanía nacional de Venezuela.
Esta dinámica vai acompañada dunha nova carreira armamentística en Europa. A UE impulsa máis cooperación en defensa mentres os estados elevan os seus orzamentos para cumprir cos obxectivos da OTAN, nun contexto no que o gasto militar leva anos medrando e bate cifras récord. Ao mesmo tempo multiplícanse os debates sobre a creación dun exército europeo e plans de reindustrialización militar.
No Estado español tamén se promove este aumento do gasto militar para alcanzar “oficialmente” (en realidade xa se superou esa porcentaxe) arredor do 2 % do PIB, en liña cos compromisos coa OTAN e coa UE, medida impulsada polo goberno PSOE-Sumar nun contexto de necesidades sociais crecentes. Esta aposta polo rearme convive coa limitación de investimentos en sanidade, educación, dependencia ou vivenda, trasladando o custo da crise á clase traballadora. O militarismo non é só política exterior: é unha forma de organizar a economía e a sociedade que prioriza a industria armamentística e o control das fronteiras por riba da vida. As consecuencias recaen especialmente sobre as mulleres.
As guerras e as políticas imperialistas provocan desprazamentos forzados, explotación laboral, violencia sexual e pobreza, mentres as mulleres sosteñen a supervivencia das comunidades mediante os coidados e a organización comunitaria. A crise global do sistema non é circunstancial, senón expresión dun modelo que precisa da guerra, da desigualdade e da explotación para continuar, e que non pode garantir vidas dignas nin pobos libres.
Dende a Marcha Mundial das Mulleres loitamos por un mundo en paz baseado na xustiza social e no fin das violencias e por iso o 24 de maio, día Internacional das Mulleres pola Paz e o desarme é unha data da nosa axenda reivindicativa. Neste ano ademáis queremos que sirva como axitación de cara a gran Manifestación Nacional convocada para o 30 de maio en Vigo contra o desfile das forzas armadas.