Declaración da MMM no Foro Social Mundial 2016 en Montréal

Declaración da MMM no Foro Social Mundial 2016 en Montréal

O Foro Social Mundial realizouse do 9 ao 14 de agosto do 2016 en Montréal, Québec, territorio que nós recoñecemos como territorio indíxena non cedido do pobo Mohawk. Este recoñecemento quere facer visible a colonización dos territorios nos cales estamos e a tomar a responsabilidade como persoa non indíxena, colectivamente, dos desafíos que afectan a estes pobos.

Nós, mulleres da MMM, denunciamos o rexeitamento de visado para militantes que proviñan maioritariamente de países do sur. Denunciamos as políticas migratorias restritivas dos nosos gobernos que contribúen a criminalizar aos militantes e ás militantes dos movementos sociais. Esta situación impediu a presenza de líderes que levan a cabo as loitas de resistencia contra o capitalismo, o patriarcado, o colonialismo, nos seus países respectivos.

 

O encontro das militantes da MMM permitiu constatar unha vez máis hasta que punto as loitas no local  inscríbense nas loitas no contexto global para a defensa dos nosos corpos, da Terra e dos territorios.

As mulleres da MMM denunciamos o golpe de Estado en Brasil e a toma de poder dun goberno de dereita, sexista, racista, autoritario (liberticida) que goza da complicidade dos medios de comunicación que se negan a falar de golpe de Estado (“ impeachment”) e que contribúen á criminalización dos movementos sociais.

 

As mulleres de Brasil resisten, cunha presenza importante de mozas militantes, que se mobilizan desenvolvendo a formación política feminista, por exemplo a través de ocupacións de escolas secundarias que permitiron unha toma de conciencia e de resistencia. Ademais, en Brasil, como en varios países de América latina e de Europa, as feministas loitan para reivindicar o dereito de acceso ao aborto para todas as mulleres e o dereito fundamental a dispor dos seus corpos.

En Brasil, e resto das Américas, despois de 10 años de debate sobre a Zona de Libre Comercio de Américas (ALCA), algúns movementos de esquerda organízanse para instaurar un Día continental pola democracia e contra o neoliberalismo, é unha etapa importante para desenvolver a solidariedade internacional anticapitalista e antipatriarcal co fin de articular os movementos sociais entre os países. Esta xornada terminarase cunha gran mobilización o 4 de novembro co lema

” Nin un paso atrás! “.

Nos Estados Unidos, as militantes da MMM, mobilízanse contra as políticas do seu país que afectan ás mulleres e ás poboacións marxinadas nos Estados Unidos, e en calquera parte do mundo, nunha perspectiva antiimperialista. Traballan para o fortalecemento do liderazgo das mulleres e dos homes que son máis marxinalizados e as persoas directamente afectadas polos diferentes sistemas de opresión. Elas, igualmente traballan desenvolvendo os coñecementos dos desafíos que concirnen as persoas Queer-LGBTQ para favorecer unha maior inclusión destas preocupacións no seo do movemento das mulleres e da MMM.

Nós, as mulleres da MMM somos solidarias coas mulleres palestinas nas súas loitas contra a colonización e pola liberación do seu territorio ocupado. Denunciamos a represión violenta exercida contra o pobo palestino e particularmente contra as mulleres que están no corazón da resistencia polo seu dereito á autodeterminación.

Nós, somos igualmente solidarias coa loita realizada polas mulleres Saharauís pola recuperación do seu territorio.

Nos outros países do mundo árabe, as mulleres están no corazón dos movementos populares que defenden a democracia reivindicando o acceso para todas elas á educación, á saúde, á participación política e á cidadanía. As feministas destes países traballan para que as leis garanten unha igualdade efectiva para todas as mulleres. Con elas, denunciamos o aumento dos fundamentalismos relixiosos e os efectos devastadores das políticas imperialistas.

As militantes da MMM en Québec están extremadamente orgullosas de acoller a compañeiros e compañeiras de todos lados do mundo no espazo onde naceu a MMM no 1998 e de poder compartir con elas os desafíos actuais para as mulleres do Québec.

Nun contexto do ascenso da dereita conservadora, as feministas mobilízanse para oporse ás medidas de austeridade e á privatización dos servizos públicos que empobrecen aínda máis ás mulleres e ás persoas marxinadas. Ademais, elas resisten particularmente para preservar a agua, a fonte de vida, e denuncian esta explotación.

No seo da MMM en Québec, as mulleres indíxenas e non indíxenas, desenvolven lazos de confianza e de solidariedade traballando a descolonización das relacións entre os nosos pobos. Apoiamos as loitas das mulleres indíxenas polo dereito á autodeterminación e esiximos unha verdadeira investigación do asasinato e desaparición das mulleres indíxenas para que se poña en evidencia o impacto do sexismo e do racismo na vida das mulleres e das comunidades.

Nós, mulleres da MMM, participamos nos diferentes talleres e das accións organizadas no marco do FSM para denunciar o cambio climático, a violencia hacia as mulleres, as políticas de privatización e as medidas de austeridade, o aumento dos fundamentalismos, o control e a militarización dos territorios para fins capitalistas, os efectos das migracións forzadas e o peche das fronteiras por parte dos países occidentais.

Saíndo do fracaso da COP21, os nosos gobernos continúan autorizando a Terra a arder, é importante que continuemos a levar as voces e as solucións das mulleres das comunidades as máis tocadas polos impactos climáticos das decisións desastrosas dos nosos gobernos. O ascenso da dereita reaccionaria e dos fundamentalismos non está illado en cada país porque están ligados á crise mundial impulsada polo capitalismo que crea e alimenta as violencias racistas e sexistas en todo o mundo.

Nós, as mulleres da MMM, participamos nas accións de resistencia contra a industria extractiva e a impunidade da que gozan as multinacionais e entre elas un grande número de empresas canadenses que explotan os recursos naturais, destrúen a vida, expropian ás comunidades e criminalizan ás defensoras e aos defensores da Terra e dos dereitos humanos.

Sinalamos o papel de liderazgo xogado polas mulleres en todas estas loitas nos diferentes países no mundo, de Honduras a Filipinas pasando pola República democrática do Congo, para resistir ás compañías mineiras e aos gobernos responsables do asasinato e da desaparición de numerosas militantes.

Rendemos homenaxe a nosa compañeira Berta Cáceres, feminista indíxena que se opuxo á construción dunha presa no seu país, en Honduras, foi salvaxemente asasinada así como varios dos seus compañeiros de loita o mes de marzo pasado. Dúas das súas fillas, Bertita e Laura, están presentes no FSM en Montreal, para levar a voz da súa nai. Afirmamos con elas que a loita continúa: ” ¡Berta non morreu, somos todas Berta! ¡Berta vive, a loita segue! “

As mulleres da MMF  atoparanse o mes de outubro en Maputo en Mozambique para o 10º Encontro Internacional da MMM. Continuaremos alí a construción das nosas alternativas feministas e o fortalecemento das nosas solidariedades feministas.

¡Estaremos en marcha hasta que todas as mulleres sexamos libres!

A MMM no FSM 2016 de Montréal

 

Todas somos Laura Bugalho

Todas somos Laura Bugalho

Laura Bugalho é activista transfeminista, muller comprometida coas causas xustas, incansábel defensora e loitadora polos dereitos das persoas migrantes, símbolo de loitas sociais, defensora dos dereitos das traballadoras. Laura Bugalho é compañeira feminista.

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres queremos amosar todo o noso apoio e sororidade con Laura Bugalho e denunciar a súa persecución xudicial. Partillamos con ela a defensa de que ningún ser humano no planeta é ilegal e que os dereitos son para tod@s ou non son, ese compromiso inquebrantábel coa loita por un mundo xusto sen capitalismo e patriarcado no que sermos libres e felices.

Defender ás persoas migrantes non é delito, non pode selo ademáis nun mundo no que todas somas migrantes nun sistema de dominación e explotación que nos exilia dos nosos corpos e das nosas vidas.

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres reclamamos a absolución de Laura Bugalho e a súa liberdade sen cargos.

O movemento feminista galego en toda a súa diversidade é espazo de encontro e Laura Bugalho foi sempre compañeira de encontros e loitas para todas nós. Hoxe ela pasa por un momento complicado e nós queremos acompañala. Porque se ser feminista, obreira, migrante ou muller é delito, terán que vir por todas nós. Porque todas somos Laura Bugalho.

 

Coordenadora Nacional da Marcha Mundial das Mulleres
xuño de 2016

 

Seguiremos en Marcha, ata que Laura e todas, sexamos libres!!!

DECLARACION FINAL DO ENCONTRO EUROPEO DA MMM en VIGO os 27, 28 e 29 de Maio 2016

eu_2016.jpg

Nós, mulleres militantes da MMM en Europa, reunidas en Galiza despóis de varias xornadas de reflexión, débates e intercambio e fronte á situación internacional alarmante que vivimos, de guerras, ataques das dereitas cos golpes de estado, represión dos movementos sociais, criminalización das loitas, asasinato de mulleres activistas, banalización das violencias, recortes de liberdades, militarización do espazo público, estratexias do medo, precariedade laboral, mercantilización dos bens comúns e dos corpos, queremos expresar:

  • A nosa solidariedade coas mulleres kurdas e o seu pobo que resisten aos ataques criminais tanto do Daesh como do Estado turco. Lembramos especialmente a Seve Demir e as compañeiras asasinadas dá MMM pola súa loita e a todas as presas políticas.

  • A nosa denuncia da complicidade da UE, que a través dos seus estados membros venden armas, financian a desestabilización da zona e aprovéitanse dos recursos naturais.

  • A nosa repulsa á política europea en relación coa crise de refuxiadas e esiximos que se poña fin á guerra, que se abran as fronteiras, que se garanta o pase seguro, que se eliminen as cotas e que se acollan todas as refuxiadas polticas e economicas.

  • A nosa preocupación e rexeitamento da crise ambiental provocada polo capitalismo depredador e o espolio de recuros naturais ao longo do planeta levado a cabo polas empresas transnacionais.

  • A nosa denuncia do avance da extrema dereita que pon en perigo as democracias no mundo, como acabamos de comprobar no Brasil co golpe de estado capitalista, machista e racista.

  • A nosa raiba fronte ás violencias, a persecución, a deportación, a criminalización e os asasinatos que sufrimos as mulleres activistas na defensa dos nosos dereitos e a sustentabilidade da vida.

  • A nosa denuncia da chantaxe que o Banco Central Europeo, o FMI e a Comisión Europea exercen cara aos diferentes países, especialmente Grecia, Portugal e o Estado Español, en nome da austeridade promovendo políticas que degradan a vida das mulleres e os seus pobos.

Agradecemos ás compañeiras da Coordenadora Nacional Galega da Marcha Mundial das Mulleres o seu acollemento e traballo para facer este encontro posíbel e mostramos a nosa solidariedade coas mulleres galegas, en especial con Laura Bulgalho compañeira procesada polo seu inquebrantábel defensa das persoas migrantes e o colectivo Nós mesmas, vítima de ataques violencios polo seu activismo lésbico.

Este non é o mundo que queremos construír, queremos un mundo de paz, desmilitarizado, un mundo sen muros de separación, un mundo onde a vida dos seres humanos teña máis valor que o diñeiro. Queremos construír un mundo onde as nenas poidan xogar sen temer a violación, o asasinato ou a desaparición, onde as mulleres non sexan vítimas de violencias sexistas, de comportamentos machistas.

O noso futuro é a solidariedade internacional, seguimos en marcha ata que todas sexamos libres.

eu_2016.jpg

Vigo, maio de 2016

24 de Maio Día Internacional das Mulleres pola Paz e o Antimilitarismo

No marco da campaña conxunta con BDS-Galiza realizamos neste 24 de maio diversas accións no país reivindicando o Día Internacional das Mulleres pola Paz e o Antimilitarismo, falando das mulleres nos conflitos, das refuxiadas, e facendo especial fincapé na situación das mulleres Palestinas.

Convidámosmos a tod@s a participar:

Accións:

  • Compostela – Concentración + Acción de rúa ás 20h no Toural
  • Ferrol – Charla presentación da campaña ás 19h no Ateneo Ferrolán
  • Ourense – Concentración + Intervención de rúa ás 20h na Praza do Ferro
  • Vigo – Acción de rúa ás 18.30h rúa peonil do calvario.

O DRAMA DAS REFUXIADAS

O DRAMA DAS REFUXIADAS

O drama das miles de mulleres, homes e crianzas refuxiadas pon de manifesto que a concepción de unha Europa fundada sobre os valores da dignidade humana, a liberdade, a igualdade e a solidariedade aos que se refire a Carta de Dereitos Fundamentais da Unión Europea foi secuestrada pola Europa dos mercaderes.

É xa evidente que as institucións europeas non teñen a máis mínima intención de dar unha solución a miles de persoas en solicitude de refuxio, incumprindo os seus propios compromisos, que aínda mínimos, adoptou en outubro de 2015 comprometéndose á reubicación de 160.000 refuxiadas mediante o reparto de cotas entre os diferentes países. Vergoñentamente só 660 refuxiadas están reubicadas, e no Estado Español das 16.231 persoas que se comprometeu a acoller só recibiu a 18.

En palabras claras, a UE abandona a legalidade internacional ao retornar masivamente ás vítima da guerra. Vulneran o artigo 78 do Tratado de Funcionamento da UE que obriga á unión a ter una política de asilo común que garante a protección internacional de toda nacional de un terceiro país sometida a persecución. Comercian con vidas co estado turco, lexitimando ademais o comportamento político do goberno turco denunciado polas súas dubidosas prácticas democráticas e que ven violando sistematicamente os dereitos humanos.

A UE non ten vontade política de dar solución a esta catástrofe humanitaria provocada polas sucesivas guerras e inxerencias imperialista nos países de Oriente Medio. Mentres, na capital do imperio ven a guerra coma unha oportunidade para facer negocios, a maioría da cidadanía europea permanece indiferente ao que podería pasar á historia coma un xenocidio.

As mulleres sa MMM non queremos ser cómplices e denunciamos que co que se gasta en poucos días en armas e operacións militares poderían resolverse moitos problemas que afectan a vidas humanas sen que supoña ningunha ameaza a seguridade da UE. Antes de chegar ao punto de non retorno aínda é posible traballar por un desarme para o desenrolo. Pola transición de una economía de especulación e guerra a unha economía de desenrolo sustentábel e humana. Pola transición dende unha cultura de dominio e violencia a unha cultura de encontro, alianza e paz.

As mulleres da MMM, denunciamos que Turquía non é un país seguro para as solicitantes de asilo coma amosa o recente asasinato de mulleres activistas kurdas polo réxime de Erdogan, sendo moitas mulleres naquel país vítima de acoso e violencia por motivos políticos.

Según ACNUR o 60% das refuxiadas que están chegando a Europa actualmente son mulleres e menores de idade. Máis son elas as que teñen maior dificultade para acadar o dereito de asilo. A toda a súa terrible situación de desprazadas, debemos engadir a falla dunha perspectiva de xénero no dereito internacional que nega a muller como suxeito e, que dificilmente considera como persecución  moitas das violencias as que son sometidas consecuencia da guerra e os danos que se inflixen ás mulleres derivados da situación de guerra no seu país.

Recordamos que son as vítima máis castigadas  porque despois de abandonar o seu país de orixe por sufrir violencias, atopan violencias nos países de tránsito. Son sometidas a todo tipo de violencia sexual, violacións, trata para explotación sexual, etc. E cando chegan a un país da Unión Europea, atopan unhas fronteiras pechadas e continúa esa violencia.

A MMM demanda a acollida humanitaria en condicións de dignidade para as persoas e dereito de asilo para as desprazadas. Por unha Europa social de acollida.

NADA É O QUE PARECE

NADA É O QUE PARECE

Nada é o que parece, en esta que actualmente e supostamente non deixa durmir as e os gobernates da Unión Europea, ou en calquera outra situación masiva de desprazamentos forzados, buscando refuxio, dunha poboación cando o que está detrás é un capitalismo depredador, salvaxe ou un imperialismo colonizador, sexa no continente que sexa; pero en África a súa masa humana vale menos que nada; máis aínda é un estorbo para a acumulación de capital, nun momento en que se está reestruturando ante a baixada de beneficios nos países xeopolíticos máis ricos; polo que lle compre ampliar campo onde as materias primas sexan abundantes, sen explotar, e sen problemas cos gobernos títeres que as transnacionais e estados cómplices colocan para seguir producindo nesta voracidade de consumo, sen pararmos a pensar, a preguntarmos canta explotación, discriminación, violencia, sufrimento…. hai en cada produto que mercamos porque a todo nos acostumamos para poder vivir ben, asociando ese ben-estar con materialismo, con obxectos para o confort, dado que ter conciencia non é un valor en alza; pois provoca desgarros internos que te fan mudar ata a forma de ver o mundo sen precisar a televisión, nin outro medio de comunicación que aparentan ser os transmisores da realidade.

Nada é o que parece, cando as e os que gobernan esta grande Europa, chea de medos, de fronteiras invisibles, enchen a boca con palabras en defensa dos valores europeos e humanitarios en reunións con calefacción, viño e manxares; mentres de quen falan, coma se tales foxen mercadorías a devolver por defectuosas, viven en tendas de campaña a intemperie, cos pes na terra no barro, sen auga potable, sen alimento, sen mantas coas que poder quentarse nas baixas temperaturas, sen roupa apropiada; pois cando unha fuxe do terror das armas, das bombas non da tempo a levar todo que unha quisera, cando o camiño e lonxe e a carga pesada.

Nada é o que parece cando o patriarcado se asocia co capitalismo e, ante a falta de seguridade para mulleres e crianzas, os seus corpos serán a meirande parte das veces violado como parte dun botín. Outras veces, enganadas coa posibilidade de acadar o seu soño, de obter refuxio e servizos básicos en países supostamente seguros, veranse abocadas a intercambios sexuais. Tanta violencia sementa o medo, enfermidades, odio, pobreza, e retroalimenta o fundamentalismo. Esta violencia, sexa ela exercida por exércitos, milicias, empresas privadas de “seguridade”, mafiosos do crime organizado, persoal das misións internacionais de pacificación ou os propios Estados, beneficia en última instancia a un sistema capitalista patriarcal, no que as mulleres son sempre as que máis sofren.

Nós as mulleres da Marcha Mundial das Mulleres denunciamos a resposta que a UE está dando ao desprazamento forzado de persoas, baseada no militarismo, no peche das fronteiras e no establecemento de cotas, e para rematar seguirá facendo que non ve o xenocidio do pobo kurdo por parte de Turquía a cambio do control, que está en contra da vontade de miles de cidadáns que nestes días toman as rúas para abrir as súas portas á persoas que escapan de Palestina, Siria, Libia, Iraq, Kurdistán e outros territorios da zona.

Facemos un chamado á solidariedade de todo o mundo, e reafirmamos que as persoas refuxiadas non son as nosas inimigas, senón as nosas irmás e irmáns, escapando de situacións de extrema violencia provocadas por un sistema inxusto.

En sororidade coas compañeiras da MMM no Brasil e a presidenta Dilma

brasilmmm2.png

Dende a Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres solidarizámonos coas nosas irmás da MMM no Brasil en defensa dos valores da igualdade, a liberdade, a sororidade, a xustiza e a paz.

Acompañamos ás nosas compañeiras e irmás e á presidenta Dilma nestes momentos difíciles nos que a legalidade e a democracia estan a ser atacadas no Brasil polos conservadores e os poderes económicos.

Dende a nosa loita feminista e anticapitalista acompañamos á MMM do Brasil e a todas as nosas compañeiras latinoamericanas que resisten día a día fronte  á violencia económica e social e que hoxe afrontan xuntas un novo ataque ás decisións democráticas dos seus pobos exemplificado no que esta acontecendo no Brasil.

brasilmmm2.png

Em sororidade feminista,

#NãoVaiTerGolpe

Pola democracia, a paz e a xustiza.

Coordenadora Galega da Marcha Mundial das Mulleres

Chamada de Solidariedade co Pobo de Burundi

 

 

 

 

 

CHAMADA DE SOLIDARIEDADE CO POBO DE BURUNDI

Estamos preocupadas coa actual situación en Burundi
Durante os últimos oito meses o país sufriu unha terrible escalada de violencia cuxo resultado foi de  centos de asasinatos e miles de persoas desprazadas que foxen do seu país.

Desde o 26 de Abril, o pobo de Burundi opúxose activamente nas rúas aos plans do señor Pierre Nkurunziza de presentarse a un terceiro mandato, que sería inconstitucional.

Estas manifestacións lexítimas, foron reprimidas pola policía mediante o uso de gases lacrimóxenos, canóns de auga, pelotas de goma e munición real.

As autoridades de Burundi decidiron suspender as emisións das radios independentes de as provincias (Radio Publique Africaine (RPA), Radio Bonesha FM, Radio Isanganiro, and Tele Renaissance), chegando mesmo a queimar as oficinas dalgunhas delas, debido a que estaban dando cobertura en directo ás protestas contra a candidatura inconstitucional do Presidente.

A pesar de que as declaracións oficiais de Nkurunziza só admiten enfrontamentos con rebeldes, numerosas persoas declaran presenciar o uso extremo da violencia contra civís non armados e mesmo nenos e nenas.  A situación é caótica estes días no seo do país do leste africano e parece que vai empeorar cada día. Xa sabemos que nestas situacións de conflito e violencia, as mulleres e os niñ@s están en situación de maior risco e son as principais vítimas.

Considerando que as accións diplomáticas que foron tomadas por algúns países foron totalmente insuficientes, chamamos á acción, para solidarizarmos co pobo de Burundi e para esixir medidas máis fortes que garantan a xustiza, seguridade e paz de todos os pobos de Burundi.

 

Se queres entrar en acción, por favor, manda a mensaxe que atoparás abaixo, xunto co teu nome/organización/grupo ás seguintes persoas / institucións:

 

Tribunal de Justicia del Africa del Este.
EAC Headquarters, 1st Floor,
Africa Mashariki Road,
EAC Close,
P.O.Box 1096. Arusha,
Tanzania.Tel: +255 27 2506093
Fax: +255 27 27 2509493
Email: eacj@eachq.org

 

DLAMINI-ZUMA Nkosazana Clarice
Presidenta de la Comisión de la Unión Africana
African Union Headquarters
P.O. Box 3243 | Roosvelt Street|
W21K19 | Addis Ababa,
Ethiopia
Tel: (251) 11 551 77 00 |
Fax:(251) 11 551 78 44 |
Email: chairperson@africaunion.org

 

Patrice Chiwota
Consejero senior en la Oficina de Apoyo de construcción de Paz.
Peacebuilding Support Office
UN Secretariat, 30th floor
New York, NY 10017.
Tel: +1 917 367 2922
E-mail: chiwota@un.org

 

O meu nome é  (O teu nome aquí) son membra da (A  túa organización ou grupo aquí) de (O  teu país aquí) e como activista da Marcha Mundial das Mulleres, traio comigo a voz de miles de mulleres dos cinco continentes. Estou terriblemente preocupada pola situación difícil en Burundi e a escalada terrible de violencia que está a causar centos de asasinatos e miles de persoas desprazadas que foxen do seu país.  Solidarízome co pobo de Burundi, e por iso aprémolle a que:

  1. Presione ao goberno de Burundi para poñer fin á represión sobre o seu pobo e que garanta a protección das liberdades fundamentais.
  2. Demande un respecto absoluto dos Acordos de Arusha (2000) solicitando formalmente a retirada da candidatura para o seu terceiro mandato do presidente Pierre Nkurunziza.
  3. Solicite ao Tribunal Criminal Internacional que inicie unha profunda investigación dos acontecementos no país, para tomar as accións necesarias contra as autoridades de Burundi.
  4. Preveña unha traxedia humanitaria que podería ocorrer en Burundi e afectar a toda a rexión dos grandes lagos, os países da comunidade do Leste de África, así como o resto do continente africano que está nun proceso de construción e consolidación democrática das súas comunidades e estados.

 

Así pois, aprémolle a que cumpra coas súas responsabilidades e tome medidas que protexan e promovan os Dereitos Humanos en Burundi.

 

Asinado: (O teu nome aquí )

Data: …………………………

 

PAREMOS O FEMINICIDIO

Manifesto 25 de novembro contra as violencias machistas

PAREMOS O FEMINICIDIO

A violencia de xénero é unha práctica que se remonta ao inicio da sociedade patriarcal. Durante séculos as mulleres foron asasinadas baixo o silencio e a complicidade do seu entorno social, as leis, a relixión e a cultura imperante.

Asasinatos  amparados por códigos de honra ou xustificados pola paixón, mutilacións xenitais transmitidas de xeración en xeración, violacións agochadas baixo a obriga do “débito conxugal”, acosos  ou chantaxes sexuais que se calaban para poder traballar, malleiras sufridas no silencio das catro paredes do fogar e vividas con culpabilidade.

Violencia considerada como un asunto privado e que grazas ao esforzo, á denuncia e a constancia dos movementos de mulleres e do feminismo deixou de ser invisible para a sociedade e para as institucións.

Hai 25 anos, no ano 1990, a  ONU declarou, por primeira vez, que a violencia contra as mulleres era o crime máis encuberto do mundo. Sen embargo na nosa sociedade aínda perdura a idea de que a violencia exercida contra a muller, sobre todo se quen a exerce é a súa parella, é un asunto privado.

Con cada caso de asasinato, con cada caso de violencia machista é necesario recordar que o privado é político, que a violencia de xénero está directamente co poder e a xerarquía, coas relacións asimétricas de poder entre homes e mulleres. Si o terrorismo busca sementar o medo na poboación para lograr o acceso ao poder político, o fantasma da violación serve para aterrorizar ás mulleres e limitar o seu acceso ao espazo público. Si a tortura  baséase na destrución da identidade da persoa, destrozando a súa integridade física e moral e negándolle o control sobre o seu propio corpo, os malos tratos tamén acaban coa auto estima das mulleres agredidas, que son secuestradas en ocasións na súa propia casa, sen permitirlles decidir sobre as súas propias necesidades.

O que está en xogo é o poder, o que se perpetua é a desigualdade. E hai moitos interesados en que as mulleres sigamos vivindo a discriminación, a opresión e a violencia como se fora algo persoal, do ámbito privado, onde o agresor e a vítima son os únicos responsables.

Estamos vivindo día a día un feminicidio contra o empoderamento feminino. Homes que asasinan as mulleres motivados polo odio, desprezo, pracer ou por un sentimento de propiedade. Homes que a través da violencia tentan impedir a liberdade das mulleres. Feminicidio que a sociedade contempla narcotizada, acostumada aos titulares informativos  da aparición doutra muller ”morta” a mans da súa parella ou ex-parella.

Fronte a este feminicidio non chegan os minutos de silencio; Non chegan as medidas penais,  que precisan de compromisos e recursos; Non chegan os orzamentos que se destinan a protección e recuperación das vítimas. Pero sobre todo, non chegan as actuacións e recursos para erradicar o machismo.

A ONU na conferencia de Beijing en 1995 recoñeceu que a violencia contra as mulleres é un obstáculo para lograr os obxectivos de igualdade, desenvolvemento e paz e menoscaba o goce dos dereitos humanos e as liberdades fundamentais. Os estados ademais da obriga de adoptar as disposicións legais que garantan os dereitos e liberdades das mulleres, neste caso o dereito a unha vida libre de violencia, teñen a obriga de adoptar outro tipo de medidas apropiadas para eliminala.

Xa é hora tamén de que a sociedade que está a prol da igualdade se comprometa dun xeito máis activo e contundente contra o feminicidio. Desde as escolas aos medios de comunicación, desde os parlamentos ás rúas, desde as organizacións políticas, veciñais e sindicais ata os xulgados.

Hoxe, 25 de novembro  queremos que toda a sociedade entenda que é a nosa vida a que está en perigo. Que non lle pertencemos a ninguén. E que non imos ficar caladas.

Queremos denunciar o noso máis profundo rexeitamento da violencia contra as  mulleres, queremos apoiar ás máis vulnerables, queremos alentar a resistencia e a rebeldía  para construír un mundo novo, unha vida libre de violencias para nós e as futuras xeracións de mulleres.

Parar o feminicidio forma parte da nosa responsabilidade.

YouTube
YouTube
Instagram
Telegram